น้าท่านทำไมดูแย่จัง?” ชิ่นเหยียนเหยียนสังเกตเห็นเหงื่อผุดที่หน้าผากของหลี่หาวเหริน
ร่างของหลี่หาวเหรินสั่นไม่หยุด พลังขึ้นๆ ลงๆ บางครั้งต่ำถึงขั้นสร้างฐานระดับต้น บางครั้งสูงถึงขั้นแก่นทองคำระดับต้น
เขาพยายามเค้นคำพูดออกมาจากไรฟัน “ข้ามีความเข้าใจบางอย่าง อยากจะสร้างแก่น”
ผู้อาวุโสที่ห้าพุ่งมาอยู่ตรงหน้าหลี่หาวเหริน ใช้จิตสำรวจตันเถียนของเขา พบว่าตันเถียนมีหมอกขาวปกคลุม เป็นสัญญาณของการก่อตัวของแก่นทองคำ
เขาพูดอย่างจริงจัง “หาวเหริน เจ้าเป็นกรณีพิเศษ เป็นร่างกลับชาติมาเกิดของชิ่นหาวเหริน ตอนสร้างแก่นอาจเกิดเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง ทางเลือกที่ดีที่สุดคือกลับไปสร้างแก่นที่สำนัก ที่นั่นปลอดภัยที่สุด!”
หลี่หาวเหรินพูดอย่างยากลำบากอีกครั้ง “ข้าจะพยายาม แต่สัญชาตญาณทำให้ร่างกายข้าเริ่มควบคุมไม่ได้ อยากจะสร้างแก่นแล้ว”
ลู่หยางเคยเห็นสถานการณ์แบบนี้ในตำรา นี่คือสถานการณ์ในอุดมคติของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานที่สมบูรณ์ ร่างกายสร้างแก่นโดยอัตโนมัติ ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่มีความเสี่ยงที่จะล้มเหลว และแก่นที่ได้จะต้องเป็นเกรดสามระดับบนแน่นอน
ยิ่งผ่านการเวียนว่ายตายเกิดมากครั้งเท่าไร พรสวรรค์ก็ยิ่งแสดงออกมาในช่วงเวลานี้!
น่าเสียดายที่มีสิ่งที่ไม่แน่นอนในตัวหลี่หาวเหรินมากเกินไป ทุกคนยังเข้าใจเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดไม่มากพอ การสร้างแก่นตรงนี้จึงไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุด
“หาวเหริน อดทนไว้ ข้าจะไปเ
