ิ่นหาวเหรินขายเลือดบ่อยๆ จนชำนาญการงอกใหม่มาก ข้าได้รับความทรงจำตอนนี้ เห็นว่าการงอกใหม่มีประโยชน์มาก ก็เลยใช้ในการสร้างแก่น”
“ไม่นึกว่าชิ่นหาวเหรินจะทุ่มเทเพื่อลัทธิจิ่วอิ่วถึงเพียงนี้ ถึงกับใช้วิธีขายเลือด” ผู้อาวุโสที่ห้าลูบเคราอย่างชื่นชม
ลู่หยางชำเลืองมองผู้อาวุโสที่ห้า คิดในใจว่าก็พวกท่านนั่นแหละที่ทำให้ลัทธิจิ่วอิ่วจนถึงขนาดนี้
สีหน้าหลี่หาวเหรินยิ่งดูแปลกประหลาด “เขาขายเลือดตอนก่อนเป็นประมุข”
“งั้นเขาขายเลือดทำไม?”
“หาเงินไปเที่ยวโสเภณี”
“ขั้นรวมร่างยังไม่มีเงินเที่ยวโสเภณีอีกหรือ?”
“เขาเที่ยวเยอะ”