้าอวี๋กลับราชสำนัก
“เอาละ กลับกันเถอะ เรื่องผู้บำเพ็ญยุคโบราณพวกนี้ยังไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะเกี่ยวข้องได้ในตอนนี้ อันตรายเกินไป รอพวกเจ้าถึงขั้นแปลงร่างเซียนค่อยว่ากัน” ผู้อาวุโสที่ห้าเรียกเด็กน้อยทั้งสี่ ไม่ให้พวกเขาคิดมาก
ก่อนจะไป มีร่างหลายร่างบินมาจากที่ไกล พวกเขาวีใช้วิชาธาตุดิน ซ่อมแซมรอยแตกบนภูเขาที่ถูกยานวิเศษพุ่งชน หินและดินลอยอยู่กลางอากาศ เติมรูโหว่บนภูเขาอย่างเป็นจังหวะ
จากนั้นก็รวบรวมต้นไม้ที่กระเด็น ต้นที่ยังมีชีวิตอยู่ ใช้ ‘วิชาปลูกต้นไม้’ ปลูกกลับที่เดิม ต้นที่หักแล้ว ก็ปลูกต้นไม้ใหม่
“คนพวกนี้คือ?” ลู่หยางทั้งสี่ไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้
ผู้อาวุโสที่ห้าแนะนำ “อ๋อ พวกเขาเป็นคนของราชสำนักที่รับผิดชอบจัดการความเสียหาย วรยุทธ์พวกเจ้ายังไม่พอ ยังไม่ถึงขั้นทำลายฟ้าทำลายดิน พอวรยุทธ์สูงขึ้น แค่ขยับนิดหน่อยก็จะทำให้ภูเขาเป็นรู ทำให้พื้นดินแตก ทำให้แม่น้ำขาด”
“ถ้าปล่อยไว้ไม่จัดการ ภูมิประเทศก็จะเปลี่ยนทุกวัน ผ่านไปสองสามปีแผนที่ของราชวงศ์ต้าเซี่ยก็ต้องวาดใหม่”
“เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์เช่นนี้ ราชวงศ์ต้าเซี่ยจึงหาผู้บำเพ็ญกลุ่มหนึ่งที่รับผิดชอบซ่อมแซมภูมิประเทศโดยเฉพาะ เชี่ยวชาญวิชาธาตุดินและธาตุไม้”
“ครั้งนี้จับคนเป็นเรื่องราชการ ยานวิเศษชนภูเขาพังข้าไม่ต้องรับผิดชอบ ราชสำนักจัดการเอง ถ้าเป็นการต่อสู้ส่วนตัว ต้องซ่อมแซมภูมิประเทศที่เสียหายเอง หรือไม่ก็จ่ายหินวิเศษจ้างคนมาซ่
