ึ้นหัวเราะ “นี่คงเป็นการกลับชาติมาเกิดของประมุขชิ่นที่ลัทธิท่านพบใช่หรือไม่?”
ลู่หยางก็หัวเราะ “ใช่หรือไม่ใช่ ในใจท่านรองประมุขสือก็มีคำตอบอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?”
ชิ่นเหยียนเหยียนสีหน้าเรียบเฉย ไม่อยากพูดสักคำ
นางจะพูดอะไรได้ ตอนนี้ลัทธิจิ่วอิ่วเชื่อว่านางคือชิ่นห่าวเหรินกลับชาติมาเกิด ต่อให้บอกว่าหลี่หาวเหรินต่างหากที่เป็นชิ่นห่าวเหรินกลับชาติมาเกิด ลัทธิจิ่วอิ่วก็คงไม่เชื่อ
“คิดไม่ถึงจริงๆ ประมุขชิ่นผู้เคยนำทัพลัทธิจิ่วอิ่ว กลับชาติมาเกิดเป็นสตรี โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน”
พูดอย่างนั้น แต่สือฮว่ากู๋ก็ยังเคารพชิ่นห่าวเหรินมาก
ร่องรอยต่างๆ บ่งชี้ว่าอีกฝ่ายกลับชาติมาเกิดสำเร็จแล้ว น่าจะเกี่ยวข้องกับผลการบำเพ็ญวัฏสงสาร
ผลการบำเพ็ญวัฏสงสาร นี่คือส่วนที่สือฮว่ากู๋สนใจที่สุด
เหตุใดรองประมุขทั้งสามจึงดึงดันจะแย่งชิงมรดกที่ชิ่นห่าวเหรินทิ้งไว้ ก็เพราะสงสัยว่าในนั้นมีร่องรอยเกี่ยวกับผลการบำเพ็ญวัฏสงสาร!
สือฮว่ากู๋ตัดสินใจแล้ว ผู้บำเพ็ญที่เขาส่งไปแอบอ้างว่าเป็นชิ่นห่าวเหรินกลับชาติมาเกิดไม่จำเป็นต้องแอบอ้างอีกต่อไป ตรงหน้านี้มีชิ่นห่าวเหรินกลับชาติมาเกิดตัวจริง
ตอนแย่งชิงมรดก ก็ขอให้ชิ่นเหยียนเหยียนออกหน้า
ลัทธิจิ่วอิ่วและลัทธิสวรรค์เพิ่งสร้างความสัมพันธ์ร่วมมือ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาพูดเรื่องพวกนี้
ประมุขให้เขามาเจรจาความร่วมมือกับลัทธิสวรรค์ครั้งนี้ เรื่องความร่วมมือต่อจากนี้แน่นอนว่ายังต้องให้เขาเ
