งพวกนี้ แค่รักษาภาพลักษณ์ผู้แข็งแกร่งที่เย็นชาก็พอ
“แม้ว่าสหายลู่จะเรียกข้าว่าประมุขมาตลอด แต่จริงๆ แล้วข้าดำรงตำแหน่งรองประมุขในลัทธิจิ่วอิ่ว การมาครั้งนี้ ข้าสามารถแทนประมุขตัดสินใจเรื่องความร่วมมือกับลัทธิท่านได้ทั้งหมด”
“ก่อนมา ประมุขมีสองคำถามให้ข้าถามลัทธิท่าน”
“ลู่หยางจะตอบทุกอย่างที่รู้”
สือฮว่ากู๋พูดเลียนแบบน้ำเสียงประมุข “ดินแดนเก้าวิญญาณมัวหมอง ฝ่ายธรรมะมองข้ามความจริง ไม่ยอมรับตัวตนของเก้าวิญญาณ พวกเราฆ่าคนเพื่อพิสูจน์ตัวตนของเก้าวิญญาณ ส่งพวกเขาไปยังเก้าวิญญาณ ฝ่ายธรรมะกลับตราหน้าพวกเราว่าเป็นฝ่ายมาร ช่างน่าโมโหที่สุด!”
“ในยุคโบราณ เก้าวิญญาณเคยมีชื่อเสียงเทียบเท่าสวรรค์ รุ่งเรืองไร้เทียมทาน มาถึงวันนี้ เก้าวิญญาณถูกดูหมิ่น เสื่อมถอยถึงเพียงนี้ ทำให้ปวดใจและโกรธแค้น”
“รากฐานของลัทธิจิ่วอิ่วห่างไกลจากเก้าวิญญาณในยุคโบราณมาก การฟื้นฟูเก้าวิญญาณคงยากเย็นนัก หลังจากลัทธิอมตะล่มสลาย สี่ลัทธิมารใหญ่เหลือเพียงสาม สถานการณ์ของพวกเรายิ่งลำบาก”
“แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น พวกเราก็ยังเชื่อว่าเก้าวิญญาณมีอยู่จริง การเวียนว่ายตายเกิดมีอยู่จริง พวกเราลัทธิจิ่วอิ่วต้องการฟื้นฟูความรุ่งเรืองในยุคโบราณ ให้เก้าวิญญาณกลับมายิ่งใหญ่ดังเดิม ไม่ทราบว่าลัทธิท่านมีวิธีหรือไม่?”
ลู่หยางครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูด “ดินแดนกลางเป็นพื้นที่ที่ต้องแย่งชิง ปัจจุบันดินแดนนี้ถูกราชวงศ์ต้าเซี่ยครอบครอง และมีห้า
