“พูดถึงเรื่องนี้ รสชาติใช้ได้เลยนะ!” สือฮว่ากู๋อุทาน
เขาชิมอย่างละเอียด รู้สึกถึงรสชาติที่ถูกเผาด้วยไฟจริง
นี่ใช้ไฟจริงย่างหรือ?
สือฮว่ากู๋ไม่เคยเห็นร้านปิ้งย่างใช้ไฟจริงมาก่อน นี่เป็นการทำงานระดับยิ่งใหญ่จริงๆ
นึกถึงว่าตนมาร้านปิ้งย่างถึงสามครั้ง กว่าจะได้เข้าประตู สือฮว่ากู๋ก็โกรธจนแทบระเบิด เช็ดปากหลังกินเนื้อแพะย่างสามกิโลเสร็จ
“เอาไตย่างสิบไม้!”
ลูกค้ารอบๆ ต่างมองสือฮว่ากู๋อย่างตกใจ ปกติปิ้งย่างก็ช่วยบำรุงความเป็นชายอยู่แล้ว เจ้ายังสั่งไตย่างรุ่นบำรุงความเป็นชายอีกสิบไม้ นี่ต่างอะไรกับกินยาบำรุง?
สือฮว่ากู๋เป็นใครกัน ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นรวมร่างระดับปลาย การบำรุงความเป็นชายระดับนี้สำหรับเขาแทบไม่มีผลเลย
หัวฮว่าเซินและโจวซานกินจนน้ำมันไหลเยิ้ม รู้สึกว่าตามสือฮว่ากู๋มาดีจริงๆ ออกมาข้างนอกไม่ต้องควักเงิน ยังได้กินของอร่อยมากมาย
อย่างไรก็ตาม หลังจากทั้งสามคนกินอิ่มแล้ว ถึงพบปัญหา
ยังอีกพักกว่าร้านจะปิด คนของลัทธิสวรรค์กำลังยุ่งกับการเป็นพนักงานเสิร์ฟ ไม่มีเวลามาสนใจพวกเขา ถ้าจะไปก็ไม่ใช่ว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อกินจริงๆ
ถ้าไม่ไป นั่งเฉยๆ ก็ไม่ใช่เรื่อง
“เอ๊ะ เจ้าว่าสามคนนั้นกินเสร็จแล้วยังนั่งอยู่ที่นี่ เป็นเพราะไม่มีเงินจ่ายหรือเปล่า?” เมิ่งจิ่งโจวถามเบาๆ
เขาเพิ่งเคยเจอคนจะกินแล้วไม่จ่ายเงินเป็นครั้งแรก
หลี่หาวเหรินส่งเสียงถ่ายทอด “สองคนข้างๆ ข้าไม่รู้จัก คนตรงกลางที่กินมากที่สุดชื่อสือฮว
