ทั้งสี่นั่งลง
โต๊ะเก้าอี้ดูบางบาง แต่ผ่านการหลอมโดยปรมาจารย์หลอมวัตถุวิเศษอย่างผู้อาวุโสที่ห้า แข็งแรงถึงขนาดทนการโจมตีหลายครั้งของผู้อยู่ขั้นแก่นทองคำได้
“คงเป็นเรื่องเมื่อเก้าร้อยปีก่อนละมั้ง น้องแปดปลอมตัวเป็นผู้บำเพ็ญระดับต่ำ ออกไปช่วยเหลือผู้คน บังเอิญพบร่องรอยของสาวกลัทธิจิ่วอิ่วคนหนึ่ง”
“เขาไม่ได้เปิดเผยตัว แต่ปล่อยตามสัญชาตญาณ คลุกคลีกับสาวกลัทธิจิ่วอิ่ว เที่ยวเตร่เล่นการพนันทั้งวันทั้งคืน”
“ส่วนใหญ่น้องแปดเป็นคนควักเงินเลี้ยง พฤติกรรมแบบนี้ทำให้ได้รับความไว้วางใจจากสาวกลัทธิจิ่วอิ่วคนนั้นอย่างรวดเร็ว”
ผู้อาวุโสที่แปด ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวไม่ค่อยได้ติดต่อ แต่มีความประทับใจลึกซึ้ง
อย่างน้อยผู้อาวุโสที่แปดกล้าขายข้อสอบเข้าสำนักเมื่อยี่สิบปีก่อนให้เมิ่งจิ่งโจว ยังสาบานว่าเป็นข้อสอบจริงอีก
“แล้วต่อมาล่ะ?”
“สาวกลัทธิจิ่วอิ่วก็ถามว่า ทั้งคู่อยู่ขั้นทารกแรกกำเนิดเหมือนกัน น้องแปดมีหยกวิเศษมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร”
“น้องแปดก็เล่าว่า พวกเขาค้นพบสูตรยาที่ช่วยยืดอายุขัย แม้จะเพิ่มไม่มาก แต่ก็เพียงพอให้ผู้บำเพ็ญที่ใกล้หมดอายุขัยแย่งกันซื้อ”
“น้องแปดยังบอกว่านี่เป็นข่าวลับขององค์กรพวกเขา ถ้าไม่ใช่เพราะสนิทกัน เขาก็คงไม่บอก”
“แต่สูตรยายืดอายุผลิตได้น้อยเกินไป ไม่พอกับความต้องการ ต้องใช้หยกวิเศษจำนวนมากซื้อวัตถุดิบ จึงจะขยายกำลังการผลิตได้”
“น้องแปดบอกว่าองค์กรของพวกเขาตอนนี้ขาดเงิน จะขอย