ใคร?”
ผู้อาวุโสที่ห้าชี้ไปที่ชิ่นเหยียนเหยียนถาม
“นี่คือลูกสาวภรรยาเก่าของน้องหลี่”
ลู่หยางอธิบาย
ผู้อาวุโสที่ห้าตกใจใหญ่ ศิษย์ของเขาแต่งงานตั้งแต่เมื่อไหร่?
“เป็นลูกสาวของภรรยาชาติก่อน!”
หลี่หาวเหรินรีบอธิบายเพิ่มเติม
ผู้อาวุโสที่ห้าเข้าใจแล้ว
“อ๋อ ชิ่นเหยียนเหยียนใช่ไหม หาวเหรินเคยเล่าให้ฟัง นับแบบนี้เจ้าก็เป็นหลานศิษย์ของข้า”
ชิ่นเหยียนเหยียน: “…”
นางเริ่มเสียใจที่มาสำนักเวิ่นเต๋า ที่นี่นางมีลำดับอาวุโสน้อยที่สุด ยังไม่นับที่ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวเรียกนางว่าหลานสาวใหญ่ ตอนนี้ยังกลายเป็นหลานศิษย์ของคนอื่นอีก
ชิ่นเหยียนเหยียนกำลังจะพูดว่าชาติก่อนก็คือชาติก่อน ชาตินี้ก็คือชาตินี้ อย่าเอามาปนกัน ก็เห็นผู้อาวุโสที่ห้าล้วงวัตถุวิเศษออกมาจากอก
“เพิ่งเจอกันครั้งแรก ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ควรมอบของขวัญให้ ข้าไม่มีของดีๆ อะไร”
“เห็นว่าเจ้าน่าจะเป็นผู้ใช้ยันต์ พู่กันเขียนคาถานี้เจ้าเก็บไว้ใช้ ข้างในสลักคาถาทั่วไปสิบแปดชนิด เดินพลังก็เขียนเสร็จทันที น่าจะมีประโยชน์สำหรับเจ้า”
ชิ่นเหยียนเหยียนตกใจกับความสามารถของวัตถุวิเศษ
พู่กันเขียนคาถาเป็นวัตถุวิเศษที่จำเป็นสำหรับผู้ใช้ยันต์ นางก็มีพู่กันเขียนคาถาอยู่หนึ่งด้าม บรรจุคาถาสิบชนิด
นี่ก็เป็นของที่ซู่อี้เหรินขอร้องปรมาจารย์หลอมวัตถุวิเศษผู้มีชื่อเสียงหลอมให้นาง ปรมาจารย์หลอมวัตถุวิเศษยังบอกว่าพู่กันเขียนคาถาระดับขั้นแก่นทองคำ อย่างมากก็บรรจุคาถา
