าในฐานะผู้แข็งแกร่งกลับชาติมาเกิด ควรจะเป็นอันดับหนึ่งของคนรุ่นใหม่สิ
เขาคิดอย่างละเอียด เจ้าชิ่นห่าวเหรินบ้านี่ นอกจากทิ้งแม่ลูกที่ไม่มีสายเลือดเกี่ยวข้องไว้ให้ ก็มีแต่ความทรงจำในอดีตที่ไม่อยากจำ
ชิ่นห่าวเหริน ในความทรงจำของเจ้ามีแต่วิธีแก้ปัญหาการขาดทุนของลัทธิจิ่วอิ่ว ไม่มีสักอย่างที่เกี่ยวกับโชคลาภเลยหรือไง!
“แทนที่จะถามว่าใครจะชนะ ไปดูกับตาดีกว่า” เสียงเรียบๆ ดังมาจากด้านหลังชิ่นเหยียนเหยียน
ชิ่นเหยียนเหยียนหันไปด้วยความสงสัย พบว่าด้านหลังยืนหญิงสาวที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง
หญิงสาวเย็นชาหยิ่งผยอง งามสง่า ดุจภูเขาน้ำแข็งที่ไม่อาจเข้าใกล้ ผมยาวสีดำดุจน้ำตก ทิ้งตัวลงมาถึงเอว สวมชุดเรียบหรูลายเมฆ
ทุกการเคลื่อนไหวมีกลิ่นอายสูงส่ง ราวกับเซียนจากสรวงสวรรค์
ชิ่นเหยียนเหยียนคิดว่ามารดาของตนงามที่สุดในใต้หล้าแล้ว ไม่คิดว่าจะมีหญิงสาวที่งามยิ่งกว่ามารดาของตน
“พี่สาว ท่านคือใคร?”
หลี่หาวเหรินได้ยินเสียงศิษย์พี่ใหญ่ เหงื่อผุดโดยไม่รู้ตัว รีบหันไปมองใบหน้าที่ไม่เคยเปลี่ยนสีหน้านั้น
แม้ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่เมื่อเจอศิษย์พี่ใหญ่ หลี่หาวเหรินก็อดรู้สึกหวาดๆ ไม่ได้ “ศิษย์… ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านกลับมาแล้วหรือ”
“อืม เสร็จธุระแล้วก็กลับมา” ศิษย์พี่ใหญ่ตอบประโยคหนึ่ง ทำให้หลี่หาวเหรินไม่รู้จะต่อบทสนทนาอย่างไร
ช่างเถอะ ไม่คิดแล้ว ดูการต่อสู้ดีกว่า หลี่หาวเหรินคิดเงียบๆ
อวิ๋นจือขนครัวของเซียนอมตะกลับมาแล้ว กำลังจ
