ยวก็ต้องเจอพี่ลู่แน่”
ร่างชายหญิงเดินคุยกันมาที่ศาลาภารกิจ
“เอ๊ะ หน้าใหม่นี่” หญิงสาวสังเกตเห็นชิ่นเหยียนเหยียนที่กำลังเขินอายไม่รู้จะวางมือวางเท้าอย่างไร จึงเข้าไปทักทายอย่างเป็นมิตร
“ข้าชื่อเถาเหยาเยี่ย ท่านนี้คือหม่านกู่ เจ้าคือใคร?”
…
“ศิษย์พี่ พวกเรามารายงานภารกิจ” ลู่หยางพูดกับศิษย์พี่ที่เฝ้าเคาน์เตอร์
“ภารกิจผีสาวที่เมืองโบราณกุ้ยเจินใช่ไหม รอสักครู่” ศิษย์พี่ด้านหลังมีแฟ้มเอกสารกองใหญ่ เขาหันตัวดึงแฟ้มบางๆ เล่มหนึ่งออกมาจากด้านล่างสุดอย่างคล่องแคล่ว
แปลกตรงที่แม้จะดึงแฟ้มจากด้านล่างสุด แต่แฟ้มกองเล็กด้านบนกลับไม่มีผลกระทบ ไม่ขยับแม้แต่น้อย
ลู่หยางสังเกตเห็นอย่างว่องไวว่าแฟ้มเหล่านี้ไม่ได้วางซ้อนกัน แต่ลอยอยู่ในอากาศ เพียงแต่อยู่ชิดกันมากจนดูเหมือนกองซ้อนกัน
ลู่หยางส่งรายงานเหตุการณ์ทั้งหมด หนังสือรับรองจากนายอำเภอฝาน และผลการพิสูจน์ว่าผีสาวไม่เป็นอันตราย
ศิษย์พี่ผู้นั้นเฝ้าเคาน์เตอร์ศาลาภารกิจมานาน เห็นมามาก แม้การใช้ผีสาวเป็นจุดขายเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่นจะฟังดูแปลก แต่ตามที่ศิษย์พี่รู้การกระทำของนายอำเภอฝานไม่ใช่ครั้งแรก เพียงแต่เรื่องแบบนี้ไม่สามารถประชาสัมพันธ์อย่างกว้างขวางได้ จึงแทบไม่มีใครรู้
“ศิษย์น้องลู่ เรื่องที่เจ้าขอจดทะเบียนผีสาวสามตนกับสำนักเวิ่นเต๋า เดี๋ยวจะมีคนไปตรวจสอบสถานที่จริง”
สำนักเวิ่นเต๋าปราบปีศาจกำจัดมาร แต่ไม่ได้หมายความว่าเจอผีปีศาจมารร้ายแล้วต้
