หนี้สินมหาศาลได้อย่างไร
…
ที่ศูนย์บัญชาการลัทธิจิ่วอิ่ว เมฆดำทะมึนต่ำลงมา
พิบัติจากฟ้าผ่าที่หาดูได้ยากในรอบร้อยปีกำลังก่อตัวบนฟ้า
ทันใดนั้น สายฟ้าสีม่วงขนาดใหญ่ก็สาดแสงสว่างจ้าทั่วท้องฟ้า
ราวกับหลอดไฟฟ้าขนาดยักษ์แตกกระจาย แผ่ขยายไปทุกทิศทาง
ภายใต้แสงนั้น ทุกอย่างดูชัดเจนผิดปกติ ราวกับเวลาหยุดนิ่ง
ตามมาด้วยสายฟ้าขนาดใหญ่อีกสาย แล้วก็สายที่สอง สายที่สาม…
เวลาผ่านไป สือฮว่ากู๋ถูกสายฟ้าถล่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสภาพน่าสยดสยอง กลายเป็นถ่านดำ
หลังฟ้าแลบฟ้าร้องจบ สือฮว่ากู๋ลืมตาขึ้น
“เจ้าๆ”
เขาไอควันดำที่มีกลิ่นเนื้อไหม้ออกมาจากปาก
“บัดซบ นึกว่าจะตายแล้วเมื่อกี้” สือฮว่ากู๋สบถด่า ยังหวาดกลัวไม่หาย
พวกเขาที่เป็นผู้บำเพ็ญสายมืด กลัวฟ้าผ่าที่เป็นพลังสายสว่างที่สุด
ถ้าไม่ใช่เพราะรากฐานของเขาแน่นหนา คงตายไปแล้วเมื่อครู่
แปลกตรงที่ ภายใต้สายฟ้าที่เข้มข้นจนเกือบกลายเป็นของเหลว รอบๆ ยับเยิน
เสื้อผ้าของสือฮว่ากู๋ก็ไหม้เกรียม แต่ใบรับรองหนี้กลับเหมือนไม่เคยถูกสายฟ้าชำระ ยังคงอยู่อย่างปลอดภัย
สือฮว่ากู๋เห็นใบรับรองหนี้แล้วโมโห อยากตบให้แหลกคามือ
แต่เขารู้พลังของใบรับรองหนี้นี้ดี หากกล้าทำลาย จะถูกสายฟ้าที่แรงกว่านี้ถล่ม
นั่นคือสถานการณ์ที่ตายแน่นอน
หากไม่คืนเงิน ใบรับรองหนี้จะดึงดูดสายฟ้าห้าสายมาถล่มทุกเดือน
ใครจะทนไหว?
ตอนนี้มีสองทางเลือก หนึ่งคือบำเพ็ญถึงขั้นข้ามพิบัติ สองคือคืนเงิน
หมื่นล้านหยก ทรัพย์
