กาศ สายฟ้าสีขาวนวลระเบิดออก พวยพุ่งดั่งมังกรเหินฟ้า พุ่งชนใส่คู่ต่อสู้
ชิ่นเทียนไม่ทันคาดคิดว่าชิ่นเหยียนเหยียนจะโกรธจัดถึงเพียงนี้ รีบตั้งรับ แผ่นอาคมใต้เท้าหมุนวูบ ลำแสงพุ่งขึ้นมาเป็นทางๆ สกัดกั้นสายฟ้า
สายฟ้าและลำแสงปะทะกันไม่หยุด ชิ่นห่าวเหรินถนัดเรื่องแผ่นอาคมที่สุด บังเอิญว่าชิ่นเทียนก็ถนัดเรื่องแผ่นอาคมเช่นกัน
สายฟ้าสีขาวนวลกลายเป็นลำธารฟ้าผ่า ส่งเสียงระเบิดดังสนั่น ชิ่นเทียนเกือบทรงตัวไม่อยู่
ชิ่นเหยียนเหยียนไล่ติดตาม แปะคาถาเสริมกำลังบนร่าง พละกำลังและความเร็วพุ่งขึ้นถึงขีดจำกัดที่ร่างกายจะรับได้
นางเหยียบย่างด้วยท่าเจ็ดดาว ร่างพริ้วไหวราวกับวิญญาณ เท้าขวาเตะพัลวัน
ชิ่นเทียนร่ายคาถาด้วยสองมือ แผ่นอาคมใต้เท้าแปรเปลี่ยนฉับพลัน ม่านแสงกั้นขวางด้านหน้า
“เฮ้!”
เปรี๊ยะ!
ชิ่นเหยียนเหยียนตวาดเสียงดัง เพิ่มแรงเท้าอีกสามส่วน ถีบทะลุกำแพงได้ในที่สุด
ฉวยจังหวะที่แผ่นอาคมเสียหาย ชิ่นเหยียนเหยียนกัดนิ้วมือ วาดคาถากลางอากาศ อักขระสีเลือดปรากฏระหว่างทั้งสอง
อักขระกลายเป็นแส้ฟาดเข้าที่ลำคอชิ่นเทียน เขาไม่ทันวางแผ่นอาคม ยกมือขึ้นป้องกัน ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เลือดไหลพรั่งพรูจากฝ่ามือ
ชิ่นเหยียนเหยียนก้าวเข้าไปหนึ่งก้าว ลดระยะห่าง ประจันหน้าชิ่นเทียน
เมื่อคืนที่หลี่ห่าวเหรินว่าง เขาได้หลอมเสื้อผ้าของชิ่นเหยียนเหยียนจากหัวจรดเท้า
แม้เสื้อผ้าของนางจะดูบางเบา แต่ที่จริงกลายเป็นเกราะป้องกันท