ไม่ต้องจ่ายเงิน”
“และในกฎการเก็บภาษีก็ไม่ได้ระบุว่าวิญญาณดูดพลังหยางต้องเสียภาษี”
“หลังจากพิจารณาหลายครั้ง ข้าจึงเลือกใช้ผีหญิงเป็นจุดขายโฆษณาตำบลกู่ไหว พูดไปแล้วได้ผลดีทีเดียว”
“มีนักเดินทางมากมายมาหาเรื่องลี้ลับ รายได้ของตำบลเพิ่มขึ้นเห็นได้ชัด การคลังท้องถิ่นดีขึ้น”
“มณฑลให้รางวัล ข้าก็มีเงินใช้ จึงบำเพ็ญมาถึงขั้นปลายของขั้นสร้างฐานอย่างราบรื่น”
“แต่เดิมทางมณฑลมีความคิดจะเลื่อนตำแหน่งให้ข้า แต่อยู่ที่นี่เป็นผู้ใหญ่บ้าน มีกินมีดื่มมีหินวิเศษ”
“ดีกว่าไปเป็นลูกน้องในมณฑล ข้าจึงปฏิเสธ”
“ถึงจะเลื่อนตำแหน่งไปมณฑล ก็ต้องรอให้ข้าถึงขั้นแก่นทองคำก่อน”
ผู้ใหญ่บ้านฝานมีแผนการทางการเมืองที่ชัดเจน
ผีหญิงทั้งสามพยักหน้าหงึกๆ ยืนยันว่าพวกนางไม่มีความผิด เป็นผีดี
“เดี๋ยวก่อน ถ้าอย่างนั้นนี่เป็นเรื่องดี แล้วใครกันที่มาขอความช่วยเหลือจากสำนักพวกเรา บอกว่าที่นี่มีผีหญิง?”
เมิ่งจิ่งโจวสงสัย ภารกิจครั้งนี้ไม่ใช่สำนักค้นพบเอง แต่มีคนแจ้งเบาะแสต่อสำนักเวิ่นเต๋า
คู่แข่งหรือ? ธุรกิจนี้ยังมีคู่แข่งด้วยหรือ?
ผู้ใหญ่บ้านฝานก็ประหลาดใจ เขานึกว่าลู่หยางทั้งสามผ่านมาโดยบังเอิญ เห็นว่าที่นี่มีผีหญิง จึงจะปราบปีศาจ
ทำไมถึงมีคนแจ้งเบาะแสด้วย?
“ท่านผู้ใหญ่ฝานมีเบาะแสไหม?”
“ยังไม่มี… เอ่อ ข้าขอถามหน่อยได้ไหมว่าในภารกิจเขียนว่าอย่างไร?”
“ก็บอกว่าตำบลกู่ไหวมีผีหญิงดูดพลังหยาง ทำให้บัณฑิตหมดแรง ซึมเซา”
สีหน้าผู้ใหญ่บ
