้แต่ในวัดร้างก็เล่นกัน?
หญิงสาวรู้สึกอึดอัด ไม่คิดว่าจะเจอเหตุการณ์แบบนี้
แม้นางจะไม่คุ้นเคยกับโลกภายนอก แต่ก็รู้ว่าสถานการณ์แบบนี้ควรหลีกเลี่ยง
นางต้องการหันหลังกลับโดยสัญชาตญาณ แต่พบว่าชายที่นอนอยู่บนพื้นดูคุ้นตา
หญิงสาวเดินเข้าไปเงียบๆ ยืนยันว่าตนไม่ได้ดูผิด
นางมองหลี่หาวเหรินจากที่สูง ยิ้มไม่ถึงตา ถามด้วยเสียงที่อ่อนหวานยิ่งกว่าผีหญิงชุดขาว:
“พ่อจ๋า ท่านกำลังทำอะไร?”
หลี่หาวเหรินกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก รู้สึกว่าตนคงตายแน่แล้ว
หญิงสาวก็คือลูกสาวของหลี่หาวเหรินในชาติก่อน ชิ่นเหยียนเหยียน
