มาคมหลอมยา ฝีมือล้ำเลิศ เป็นช่างหลอมยาที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย คนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนเป็นผู้อาวุโสในวงการหลอมยา มีวิชาเด็ด แต่ต่างยอมรับตำแหน่งของชิงอวิ๋นจื่อ แม้แต่ผู้อาวุโสที่เจ็ดผู้หยิ่งทะนงก็ยอมรับว่าชิงอวิ๋นจื่อเป็นปรมาจารย์หลอมยารองจากตน
ชิงอวิ๋นจื่อยิ้มบาง ท่าทางไม่เร่งไม่ช้า “การประชุมประจำครั้งนี้ก็เหมือนทุกครั้ง มีจุดประสงค์เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์การหลอมยา ทุกท่านพูดได้ตามสบาย”
“พูดได้ตามสบายจริงๆ หรือ?”
ปรมาจารย์หลอมยาคนหนึ่งยกมือถาม
“ได้”
ปรมาจารย์หลอมยาคนนั้นเปลี่ยนสีหน้า ฟาดโต๊ะโกรธ “ชิงอวิ๋นจื่อ เจ้ามาสายแล้วยังมาทำท่าอะไร ทุกคนนั่งรออยู่ตั้งครึ่งวัน รอแต่เจ้า!” เห็นได้ชัดว่า ยอมรับตำแหน่งช่างหลอมยาของชิงอวิ๋นจื่อ ไม่ได้หมายความว่าจะทนการมาสายได้
“ขออภัยๆ เมื่อครู่กำลังวิจัยสูตรยาอยู่ มีความก้าวหน้าครั้งใหญ่ ดีใจจนลืมเวลา”
“วิจัยยาอะไร ถึงได้หมกมุ่นขนาดนี้?”
ชิงอวิ๋นจื่อยิ้มลึกลับ “สูตรยาโบราณ ยาประสิทธิ์บุตร”
“ท่านหลอมสำเร็จแล้ว?!”
ทุกคนตกใจ พวกเขาล้วนมีสูตรยาประสิทธิ์บุตร แต่หลอมอย่างไรก็ได้แค่ยาบำรุงความงามให้คู่ครอง ช่วงนี้ในตลาดมืดมียาบำรุงความงามมากมาย ล้วนเป็นยาเสียที่พวกเขาหลอม นอกจากทำให้ผู้กินสวยขึ้น ไม่มีประโยชน์อื่นใด
“ยังไม่สำเร็จหรอก แต่ข้ามีเค้าลางแล้ว จากการสืบค้นของข้า เจ้าของสูตรยาประสิทธิ์บุตรชื่อชิงเหอ นางสงสัยว่าจะมีความสัมพันธ์ใกล้
