นี้ ข้าค้นคว้าตำราโบราณ สอบถามนักวิชาการรุ่นใหม่ที่เข้าใจยุคโบราณ ในที่สุดก็พบคำตอบ น้ำแม่น้ำในสูตรยาไม่ใช่น้ำแม่น้ำธรรมดา แต่เป็นน้ำจากแม่น้ำแม่ลูกที่เซียนสร้างในยุคโบราณ! ดื่มน้ำจากแม่น้ำแม่ลูก ก็จะตั้งครรภ์ได้!”
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนตกใจ “อะไรนะ?!”
“แม่น้ำแม่ลูก?”
“มีน้ำแม่น้ำวิเศษขนาดนี้ด้วย?!”
แม้ผู้อาวุโสที่เจ็ดมักหลอมยาประหลาด แต่เรื่องแบบนี้เขาไม่เคยพูดเล่น!
“เซียนองค์ใด?”
ชิงอวิ๋นจื่อลืมความขัดแย้งกับผู้อาวุโสที่เจ็ด รีบถาม เขาค้นคว้าตำราโบราณ ยังไปขอยืมฉบับหวงแหนจากวังหลวง ก็ยังหาชื่อเซียนองค์นั้นไม่พบ ราวกับถูกปกปิดโดยตั้งใจ!
ผู้อาวุโสที่เจ็ดพยักหน้าอย่างหนักแน่น เปิดเผยความลับ “คือ เซียนอิงเทียน”
ชิงอวิ๋นจื่อเข้าใจทันที “อ้อ เป็นเขาหรอกหรือ? งั้นทุกอย่างก็อธิบายได้”
“อธิบายอย่างไร?”
ทุกคนไม่เข้าใจว่าทำไมชิงอวิ๋นจื่อพูดแบบนี้ พวกเขาไม่เคยได้ยินว่าเซียนอิงเทียนสร้างแม่น้ำแม่ลูกนี่
ชิงอวิ๋นจื่อพูดอย่างลึกลับ “ข้าพบตำราโบราณเล่มหนึ่งจากซากปรักหักพัง ชื่อ ‘ตำราทำอาหาร’ แม้ยังไขความหมายไม่หมด แต่ข้ามั่นใจอย่างหนึ่ง ตำราเล่มนี้ดูเหมือนสอนทำอาหาร แต่จริงๆ แอบแฝงความลับ”
ทุกคนสงสัย จากชื่อก็เป็นตำราอาหารยุคโบราณไม่ใช่หรือ?
“แรกๆ ข้าก็คิดเหมือนทุกท่าน นึกว่าเป็นตำราอาหาร แต่ข้าลองทำอาหารสองสามอย่าง พบว่าคนที่กินอาหารพวกนี้ อย่างน้อยก็สลบไสล! นี่ไม่ใช่ตำราอาหาร แต่เป็นตำราพิษ!”
ทุกคน
