น มังกรใต้พิภพพลิกตัว แผ่นดินไหวภูเขาสั่นสะเทือน
“หาวเหรินหรือ มีอะไรหรือ?”
ผู้อาวุโสที่ห้าเห็นสามคนมาหา จึงหยุดตีเหล็ก หดค้อนเล็กลง ทุบหลังที่แข็งทื่อ
“เป็นอย่างนี้ขอรับอาจารย์ ข้าอยากไปข้างนอกกับพี่ลู่ พี่เมิ่ง…”
หลี่หาวเหรินอธิบายสถานการณ์ของตนอย่างกระชับ
ผู้อาวุโสที่ห้าพยักหน้าถี่ๆ เข้าใจความลำบากของหลี่หาวเหริน นี่เท่ากับหลี่หาวเหรินต้องจัดการเรื่องต่างๆ ของสำนักใหญ่ทุกวัน น่าปวดหัวมาก ไม่งั้นก็คงไม่ให้ท่านเต๋าปู้อวี่เป็นเจ้าสำนัก
“ศิษย์หลานหยุนจือเคยพูดไว้ว่า หากเจ้าออกไปกับลู่หยาง ก็จะไม่มีอันตราย พวกเจ้าไปเถอะ”
“ต้องบอกพี่ใหญ่ด้วยไหมขอรับ?”
หลี่หาวเหรินถาม เขารู้สึกไม่สบายใจที่ออกจากสำนัก
“พี่ใหญ่มีธุระออกไปข้างนอก ตอนนี้ยังกลับไม่ได้”
ลู่หยางบอก ในสำนักเวิ่นเต๋าคงมีแต่เขาที่รู้ว่าพี่ใหญ่ไปทำอะไร
ฮ่องเต้ตอบกลับมาแล้วว่าย้ายถ้ำพักของเซียนได้ พี่ใหญ่ไปย้ายครัวของเซียนอมตะ
การย้ายถ้ำพักของเซียนโดยไม่ทำให้ซากปรักหักพังอมตะเสียหาย ยากมาก ต้องให้พี่ใหญ่ลงมือเอง
เซียนอมตะดีใจครึ่งวัน ปิดปากไม่ได้ บอกว่าพอย้ายครัวกลับมา ต้องโชว์ฝีมือให้ลู่หยางดูสักหน่อย
ลู่หยางตกใจจนไม่กล้าส่งเสียง
หลังรายงานผู้อาวุโสที่ห้าแล้ว ตอนสามคนกำลังจะขึ้นเรือออกจากสำนักเวิ่นเต๋า ลู่หยางก็ถามขึ้นมา
“ว่าแต่พวกเราจะไปไหนกัน?”
ไม่รู้จะไปไหนจะซื้อตั๋วเรือยังไง?
สามคนมองหน้ากัน คิดแต่จะออกจากสำนักเวิ่นเต๋า ยังไม
