ละเมิ่งจิ่งโจวไม่ยอมเสียท่า
โดนผู้แข็งแกร่งขั้นรวมร่างสองคนหนีบไว้ ทั้งสองจะมีแรงต่อต้านได้อย่างไร แม้ไม่อยากไปก็คงโดนลากไป แบบนี้ไปเองดีกว่า
“เชิญทางนี้”
อาจารย์เกาผายมือ เชิญทั้งสองไปที่ร้านปิ้งย่าง
ลู่หยางยืนอยู่หน้าร้านปิ้งย่าง พบว่าในร้านมืดสนิท พอเห็นร่างสองร่างแกว่งไกวในความมืดอยู่รางๆ
ทั้งสองก้าวเข้าร้านปิ้งย่าง
อาจารย์หลิวและอาจารย์เกายืนนิ่งอยู่ที่ประตู เหมือนรูปปั้นเหล็กสองตนที่คอยเฝ้า
พอเข้าร้านปิ้งย่าง ลู่หยางก็รู้สึกเหมือนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
ไม่ได้ยินเสียงจากภายนอกแม้แต่น้อย ก็มองไม่เห็นสภาพภายนอก
เขาไม่รู้ว่า ไม่ใช่แค่เสียงและภาพ ประมุขตั้งค่ายกลยอดเยี่ยมในร้านปิ้งย่างไว้นานแล้ว
แม้แต่พลังจิตก็ถูกกั้นไว้
แสงที่หาต้นกำเนิดไม่ได้ค่อยๆ เติมเต็มร้านปิ้งย่าง เผยให้เห็นใบหน้าจริงของร่างดำสองร่างนั้น
หนึ่งคือประมุข อีกคนคือเซียนอมตะชาย
ทั้งสองสวมชุดทางการ ดูเหมือนตั้งใจแน่วแน่ จะทำเรื่องใหญ่อะไรสักอย่าง
“เชิญทั้งสองนั่ง”
ประมุขเชิญทั้งสองนั่ง
“พูดมาเถอะ มีเรื่องอะไร?”
ลู่หยางถามอย่างเย็นชา ดูไม่ออกว่าประมุขจะเล่นอะไร
แต่ลู่หยางก็ไม่กลัวเขา เซียนอมตะชายก็นั่งอยู่ข้างๆ
เซียนอมตะในฐานะผู้ควบคุมสายอมตะ สามารถควบคุมเซียนอมตะชายผู้เป็นต้นกำเนิดของลัทธิอมตะได้อย่างสมบูรณ์
มีความสัมพันธ์ระดับนี้ ประมุขจะทำอะไรได้
“เรื่องไม่ใหญ่หรอก แค่อยากขอความช่วยเหลือจากสหายลู่หยาง ด้วยสถานะขอ
