ิทธิพลของพวกเรากำลังแผ่ขยายอย่างเงียบๆ ขยายไปทั่วถนนการค้าแล้ว สำนักเวิ่นเต๋าไม่รู้เรื่องเลย”
ลู่หยางขมวดคิ้ว คำพูดของประมุขเหมือนจะบอกว่า ทั้งถนนการค้าเป็นคนของพวกเขา ถ้าไม่ตกลง คงออกจากถนนนี้ไม่ได้
แต่เขาก็ยังไม่ยอม
“ถ้าพวกเราไม่ช่วยล่ะ?”
“ไม่ช่วย?”
ประมุขลุกขึ้นช้าๆ เหมือนเทพเจ้าแห่งภูผาที่หลับใหลมานานตื่นขึ้น สร้างแรงกดดันมหาศาลให้ทั้งสอง
ประมุขหรี่ตามองทั้งสอง ข่มขู่อย่างดุร้าย
“ข้าสุภาพกับทั้งสองมากแล้ว พวกเราแค่อยากเปิดสาขาร้านปิ้งย่างออกไปข้างนอก ถ้าทั้งสองลามปาม ก็อย่าโทษที่ข้าจะคุกเข่าขอร้องพวกเจ้า!”
ประมุขรู้สึกว่าตนทำได้สมบูรณ์แล้ว
เขาให้อาจารย์หลิวและอาจารย์เกาไม่ต้องใส่ชุดพนักงาน ให้แต่งตัวเป็นทางการหน่อย ไปเชิญสองคนนี้มา ต้องยิ้มแย้มด้วย
คำนึงว่าตอนนี้เป็นเดือนมิถุนายน อากาศร้อนระอุ ยังสั่งกำชับอาจารย์หลิวและอาจารย์เกาเป็นพิเศษ พอเจอลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว ต้องใช้วิชาความเย็น อย่าให้ทั้งสองร้อน
เพื่อความปลอดภัย ไม่ให้คู่แข่งแอบฟัง เขายังตั้งค่ายกลยอดเยี่ยม ป้องกันการสอดแนมจากภายนอก
ทำความสะอาดร้านปิ้งย่างจนไม่มีคราบน้ำมันแม้แต่น้อย
วัตถุวิเศษป้องกันตัวสองชิ้นนี้ เขาใช้เวลาว่างทั้งหมดจากการดูแลโรงฆ่าสัตว์มาหลอม
บันทึกการบำเพ็ญขั้นแก่นทองคำ เป็นการสรุปจากความทรงจำของสมาชิกลัทธิอมตะทั้งหมด เขียนด้วยลายมือของเซียนอมตะชายเอง
ธาตุทั้งห้าเป็นของที่เขาไปขอซื้อจากเจ้าของร้านใน
