่ใหญ่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พื้นที่บิดเบี้ยว ฉากเปลี่ยนจากหน้าร้านอาหารมาถึงเขาร้างที่รกร้าง
“นี่ต่างหากถึงจะเรียกว่าย่นพื้นที่เป็นนิ้ว!”
เซียนอมตะพูดอย่างตื่นเต้น
อยู่กับลู่หยางมานาน นางเกือบลืมไปแล้วว่าย่นพื้นที่เป็นนิ้วที่แท้จริงคือวิชาเกี่ยวกับพื้นที่ ไม่ใช่การมุดดินไปมา
บนเขาร้าง ทหารหลวงตั้งค่ายพักแรม เตรียมพร้อมอย่างเข้มงวด ทหารเหล่านี้เป็นกองกำลังชั้นยอดของราชวงศ์ต้าเซี่ย ล้วนมีวรยุทธ์สามารถรวมตัวเป็นค่ายกลวิญญาณทหารต่อสู้ศัตรูได้
โบราณสถานอมตะคือต้นกำเนิดของลัทธิอมตะ ราชสำนักไม่อาจไม่ให้ความสำคัญ
“คือท่านหยุนจือใช่หรือไม่?”
แม่ทัพชราผู้สวมเกราะหนัก ระหว่างคิ้วแผ่รัศมีแห่งการตัดสินใจเดินมา ทุกก้าวที่เดินเกราะหนักจะส่งเสียงดังหนัก
แม่ทัพชราได้รับข่าวแล้วว่าสำนักเวิ่นเต๋าจะส่งคนมาสำรวจโบราณสถานอมตะ
เขาควบคุมกองกำลังชั้นยอดนี้ แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติก็สู้ได้ มีตำแหน่งสูงในราชสำนัก แต่เขาไม่กล้าอาศัยอำนาจวางท่าต่อหน้าหยุนจือ
เหตุผลง่ายๆ เขาเคยมีโอกาสเห็นหยุนจือลงมือ
ขณะเดียวกันเขาก็สงสัยในใจ การเชิญหยุนจือมา ราชสำนักต้องการสำรวจโบราณสถานอมตะ หรือต้องการทำลายโบราณสถานอมตะกันแน่?
หยุนจือพยักหน้า ไม่พูดอะไรมาก
แม่ทัพชราหยุดมองลู่หยาง คิดว่าแค่ผู้บำเพ็ญเล็กๆ ที่เพิ่งบรรลุขั้นแก่นทองคำ ไม่เข้าใจว่าทำไมท่านหยุนจือถึงพามาด้วย แม่ทัพชราไม่ได้ถาม เมื่อท่านหยุนจือพามา ก็ไม่จำเป็นต