้นไม้ ปลูกต้นไม้ไปพร้อมกับถอนต้นไม้ ไม่นานก็ฝึกวิชาปลูกต้นไม้จนชำนาญ”
“เมื่อเขาถอนต้นไม้โบราณต้นหนึ่งออกมา พบว่าใต้ต้นไม้โบราณมีถ้ำที่ลึกเกินหยั่ง เขาประหลาดใจมาก จึงซื้อประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคลหนึ่งฉบับ แล้วไปผจญภัยในถ้ำ”
“จากนั้นเขาพบโบราณสถานอมตะ รู้ถึงการมีตัวตนของเซียนอมตะชาย ได้รับวัตถุเซียนสองสามชิ้น เขาได้แรงบันดาลใจ รู้สึกว่าการทำลัทธิมารหาหินวิเศษเร็วกว่าตัดไม้ เรื่องนี้สะท้อนในกฎหมายอาญาด้วย อย่างแรกโทษประหาร อย่างหลังจำคุกมีกำหนด”
“ในการก่อตั้งลัทธิอมตะ ก็เจออุปสรรคมากมาย ทั้งขาดเงินทุน ขาดคน เป็นต้น”
“ขาดเงินทุนก็ไปกู้ ขาดคนก็ไปหาพวกร่วมอาชีพในคุก ประมุขรุ่นแรกเอาชนะอุปสรรคมากมาย ในที่สุดก็ก่อตั้งลัทธิอมตะสำเร็จ”
“…ประวัติละเอียดขนาดนี้พวกท่านสืบออกมาได้อย่างไร?”
ลู่หยางรู้สึกว่าประสบการณ์ของประมุขรุ่นแรกช่างมั่งคั่งจริงๆ เขียนเป็นหนังสือได้เลย
“อ๋อ สืบเรื่องพวกนี้ไม่ยากหรอก เพราะเขาเขียนบันทึกความทรงจำไว้เล่มหนึ่ง”
แม่ทัพชราหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกจากอก: “ก็คือเล่มนี้ เมื่อเร็วๆ นี้ข้าเอามาอ่านเล่น สนุกดีนะ”
ลู่หยาง: “…”
แม่ทัพชราเสริม: “ภายหลังประมุขรุ่นที่สองวางแผนแย่งอำนาจ กำจัดประมุขรุ่นแรกทิ้ง แล้วรับเงินประกันชีวิตของประมุขรุ่นแรกแทน”
