ถ้าพูดถึงตอนที่เพิ่งเห็นสูตรยา ลู่หยางยังไม่กล้ามั่นใจว่า “น้ำจากแม่น้ำ” ที่ผู้หลอมยาชิงเหอพูดถึงคือน้ำจากแม่น้ำแม่ลูกหรือไม่
แต่เสียงของเซียนอมตะจากในห้วงจิตก็ทำให้ลู่หยางมั่นใจในความคิดนี้อย่างรวดเร็ว
“เอ๊ะ ชิงเหอเหรอ? เด็กคนนี้เป็นศิษย์ที่ศรัทธาข้าที่สุดเลย ทำอะไรก็ถูกใจข้ามาก”
“น้ำจากแม่น้ำ?”
“ข้าเคยเห็นในตำราโบราณ บอกว่าในยุคโบราณมีแม่น้ำสายหนึ่ง ผู้หญิงที่ดื่มน้ำจากแม่น้ำสายนี้จะตั้งครรภ์ได้”
“มีน้ำจากแม่น้ำวิเศษถึงเพียงนี้ด้วยหรือ?”
อาจารย์อาวุโสที่เจ็ดประหลาดใจมาก เขาไม่เคยได้ยินว่ามีแม่น้ำแบบนี้มาก่อน
ลู่หยางคิดในใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน อาจารย์อาวุโส ท่านเคยเห็นแม่น้ำที่ทำให้เกิดพี่น้องสาวฝาแฝดไหมล่ะ?
ภายใต้การสั่งสอนของเซียนอมตะ ความรู้ของลู่หยางเหนือกว่าผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างเสียอีก
อาจารย์อาวุโสที่เจ็ดไม่แปลกใจที่ลู่หยางรู้ความลับยุคโบราณ ตั้งแต่ตอนที่ลู่หยางเป็นรักษาการเจ้าสำนักต้อนรับสำนักธาตุทั้งห้าก็แสดงออกมาแล้ว เมื่อคำนึงว่าลู่หยางเป็นศิษย์น้องของหยุนจือ การที่เขารู้ความลับยุคโบราณก็พอจะอธิบายได้
“น้ำจากแม่น้ำนี้มาจากไหน หรือว่าเป็นน้ำที่เกิดจากฟ้าดินเองตามธรรมชาติ?”
ลู่หยางลังเลครู่หนึ่ง น้ำจากแม่น้ำแม่ลูกเป็นสิ่งที่เซียนอมตะสร้าง แต่การมีตัวตนของเซียนอมตะไม่อาจให้คนนอกรู้ได้
“เจ้าบอกว่าเป็นน้ำที่เซียนอิงเทียนสร้างไปเถอะ เขาขโมยลิขสิทธิ์ตำรับอาหารของข้าไปแล้ว ไม่ต
