ม่แรงเท่าแก่นไร้เทียมทาน
แก่นไร้เทียมทานของข้าต่างหากที่เป็นแก่นทองคำอันดับหนึ่งตัวจริง!
ตามที่เซียนอมตะบอก นี่ยังแข็งแกร่งกว่าแก่นทองคำของศิษย์พี่ใหญ่อีก!
ลู่หยางรู้สึกว่าตัวเองไร้เทียมทาน สู้ใครก็ชนะ
พูดง่ายๆ คือตัวลอยหลงลำพองแล้ว
“พลังจิตก็แข็งแกร่งขึ้น”
ผลลัพธ์ที่เห็นได้ชัดที่สุดคือการเปลี่ยนแปลงของห้วงจิต ถ้าพูดว่าก่อนหน้านี้เป็นห้องเดี่ยวในโรงแรม ตอนนี้ก็เป็นบ้านใหญ่สี่ห้องนอนสองห้องนั่งเล่นสองห้องน้ำ!
เซียนอมตะเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของห้วงจิต ทำการเปลี่ยนแปลง – ขยายพื้นที่เตียงใหญ่ขึ้นสามเท่า แล้วก็นอนหลับอย่างสบาย
ลู่หยางปล่อยพลังจิตออกไป ทั้งลำเรือบินอยู่ในขอบเขตพลังจิต แต่ก่อนทำแบบนี้ไม่ได้
ลู่หยางเห็นว่าค่ายกลทำให้เรือบินลอยได้มีปัญหา ช่างซ่อมค่ายกลที่ติดมากับเรือซ่อมอยู่ครึ่งค่อนวัน สุดท้ายซ่อมจนค่ายกลพัง แล้วช่างซ่อมค่ายกลก็กลัวคนรู้ว่าจะโดนหักโบนัสสิ้นปี เลยบินไปอยู่ใต้เรือบิน แบกเรือบินบินเอง
“…ข้าเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นหรือเปล่านี่?”
“ระยะการควบคุมร่างแยกและจำนวนร่างแยกที่ควบคุมได้น่าจะเพิ่มขึ้นด้วย แค่ไม่รู้ว่าเพิ่มขึ้นเท่าไหร่”
จะลองสร้างร่างแยกบนเรือบินก็ดูไม่เหมาะ ไม่ดีต่อภาพลักษณ์
“รอกลับไปค่อยลองดู”
“ไม่รู้ว่าแก่นทองคำของข้ายังมีประโยชน์อะไรอีก” ลู่หยางศึกษาอยู่ครึ่งค่อนวันก็ยังหาคำตอบไม่ได้
“ช่างเถอะ รอเซียนตื่นแล้วค่อยถามโดยตรงก็แล้วกัน”
ระหว่างทา
