“เซียนซุ่ยยวี่มีร่างแท้เหมือนหญ้าเลี้ยงฟ้า ล้วนเป็นพืชวิเศษที่เกิดสติปัญญา?”
ลู่หยางตกใจ การที่พืชวิเศษเกิดสติปัญญาเป็นเรื่องที่หายากมาก ยิ่งมีความสำเร็จยิ่งน้อยลงไปอีก จากที่เขารู้มา พืชวิเศษเกิดสติปัญญาได้สองกรณี กรณีแรกคือ มีชีวิตอยู่นานพอ ค่อยๆ เกิดสติปัญญา เหมือนอย่างราชันยาน้อยๆ ในสวนสมุนไพร ราชันยาน้อยๆ เหล่านั้นมีอายุอย่างน้อยแสนปี พืชวิเศษที่มีชีวิตอยู่ถึงแสนปีโดยไม่ถูกเก็บเกี่ยว ลองคิดดูสิว่าโชคดีแค่ไหน
อีกกรณีหนึ่งคือพืชวิเศษรวบรวมความบังเอิญต่างๆ เข้าด้วยกัน เช่น เติบโตในแหล่งแร่วิเศษชั้นยอดเป็นเวลานาน ดูดซับลมปราณไม่หยุดหย่อน หรือไม่ก็สัมผัสกับหลักการสวรรค์บางอย่าง ได้รับการชี้แนะจาก “เต๋า” หรือไม่ก็ถูกผู้ทรงพลังชี้นำ เป็นต้น พืชวิเศษที่เกิดสติปัญญามีจำนวนน้อยเหลือเกิน ชาวโลกรู้เรื่องราวของพวกมันน้อยนัก แม้แต่ในสวนสมุนไพรของสำนักเวิ่นเต๋าที่มีราชันยาน้อยอยู่หลายต้น ก็ยากที่จะศึกษาให้กระจ่าง คุณลักษณะของพืชวิเศษแต่ละชนิดแตกต่างกันมาก ไม่มีมาตรฐานอ้างอิง ไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบศึกษาได้
แต่มีจุดหนึ่งที่แน่นอน นั่นคือพืชวิเศษที่เกิดสติปัญญา จะมีความสามารถเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าพันเท่าเมื่อเทียบกับพืชวิเศษที่ไม่มีสติปัญญา อย่างเช่นหญ้าเลี้ยงฟ้าที่อยู่ตรงหน้า ควบคุมผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำได้อย่างน้อยห้าหกสิบคน และยังไม่รู้ว่าซ่อนผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำไว้อีกหรือไม่
“เจ้าพูดอย่า
