นภัยต่อพวกเขาแล้ว
“คุณชายซ่ง บอกหน่อยสิ พวกเจ้าไปทำอะไรให้คนและสวรรค์โกรธ ถึงมีสัตว์ปีศาจขั้นแก่นทองคำหลายตัวไล่ล่า”
เมิ่งจิ่งโจวถามอย่างเกียจคร้าน ซ่งฮว่าไม่ใช่หม่านกู่ ไม่ได้มีสายเลือดชนเผ่าโบราณ ดึงดูดความเกลียดชังโดยธรรมชาติ ถ้าดึงดูดสัตว์ปีศาจขั้นแก่นทองคำหนึ่งสองตัวก็พอเข้าใจ แต่จะเป็นไปได้อย่างไรที่ดึงดูดสัตว์ปีศาจห้าตัวพร้อมกัน?
ซ่งฮว่าและคนอื่นๆ ยิ้มขมขื่น
“พวกเราก็ไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น แค่เดินลึกกว่าปกติหน่อย คิดจะฆ่าสัตว์ปีศาจขั้นแก่นทองคำที่มีคุณภาพสักหลายตัว กลับไปจะได้มีอะไรรายงาน พูดแล้วก็แปลก ลึกเข้าไปในป่าลึกน่าจะมีสัตว์ปีศาจขั้นแก่นทองคำมากกว่า แต่พวกเราเดินไปนานก็ไม่เจอ พอเจอที สถานการณ์ก็เป็นอย่างที่พวกท่านเห็น ออกมาห้าตัวเลย องครักษ์คนหนึ่งยังถูกกินทั้งเป็น โชคดีที่พวกท่านช่วยไว้ ไม่งั้นข้าคงต้องตายในป่าลึกวันนี้แล้ว”
ซ่งฮว่ารู้สึกโชคดีที่รอดตาย ผ่านเหตุการณ์อันตรายครั้งนี้ เขาตัดสินใจว่า กลับถึงด่านปราบปีศาจจะขึ้นเรือบินกลับตระกูลทันที ผลงานครั้งนี้ก็พอจะกลับไปรายงานตระกูลได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงอีก ลู่หยางและคนอื่นๆ สบตากัน ลึกเข้าไปในป่าลึกต้องเกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ไม่มีใครรู้แน่
