นการต่อสู้ก็ใช้ประโยชน์ได้มาก อย่าพึ่งพาพลังจิตมากเกินไป พึ่งพาพลังจิตมากเกินไปจะติดกับดักของอีกฝ่ายได้ง่าย”
คำนี้เซียนอมตะสอนลู่หยาง ตอนนี้ลู่หยางนำมาสอนเถาเหยาเย่
เถาเหยาเย่พยักหน้า ทำตามวิธีที่ลู่หยางสอน ตั้งใจสังเกตรอบข้าง ทั้งสองไม่พูดอะไรอีก นั่งเงียบๆ พอถึงครึ่งหลังของคืน สลับเวร เถาเหยาเย่กระโดดขึ้นต้นไม้นอนราบ พักผ่อนในท่าสบายๆ
ลู่หยางเห็นภาพนี้ นึกถึงตอนที่เขากับเถาเหยาเย่ทำภารกิจปีศาจหนังคนครั้งแรก ไปพักที่บ้านตระกูลซัง เถาเหยาเย่ยังบ่นว่าเตียงบ้านตระกูลซังไม่สบายเท่าเตียงสำนักเวิ่นเต๋านอนไม่หลับ
“ไม่ใช่แค่ข้าคนเดียวที่เติบโตสินะ”
