จ ต่อสู้มาจนถึงตอนนี้ งูยักษ์ลายพาดยังไม่ได้แตะต้องแม้แต่ชายเสื้อของเถาเหยาเย่
เคร้ง–
พร้อมกับเสียงใสดังขึ้น ราวกับกระจกแตก เผยความจริงใต้ผิวกระจก
“หาเจ้าเจอแล้ว!”
งูยักษ์ลายพาดในที่สุดก็ทำลายมายาภาพ พบเถาเหยาเย่ เถาเหยาเย่ดูเหมือนไม่ได้คาดคิดถึงการเปลี่ยนแปลงนี้ ยืนเหม่ออยู่กับที่ ไม่รู้จะทำอย่างไร มันอ้าปากกว้าง กลืนเถาเหยาเย่ที่แสดงความตกใจและสิ้นหวังเข้าไปคำเดียว เถาเหยาเย่พยายามต่อต้านสุดกำลัง ยังไม่สู้งูยักษ์ลายพาด ถูกกลืนเข้าไปในท้องทีละนิด
ไม่ไกลออกไป เถาเหยาเย่กางร่มกระดาษสีแดง ร่างเลือนราง มองงูยักษ์ลายพาดกลืนหางตัวเอง ส่ายหน้าเบาๆ เถาเหยาเย่ดูเหมือนกำลังหยอกล้องูยักษ์ แต่แท้จริงมีเพียงนางที่รู้ว่าการทำเช่นนี้อันตรายเพียงใด
งูยักษ์ลายพาดเป็นสัตว์ปีศาจขั้นแก่นทองค้าระดับปลาย เถาเหยาเย่ทุ่มสุดกำลัง ก็ทำได้เพียงทำให้งูยักษ์หลงอยู่ในมายาภาพ เถาเหยาเย่เผลอนิดเดียว ก็จะทำให้งูยักษ์ทำลายมายาภาพ กลับสู่ความเป็นจริง ตอนนั้นนางก็จะตกอยู่ในอันตราย
“ขาดวิธีโจมตีนะ”
เถาเหยาเย่ตระหนักถึงจุดบกพร่องของตัวเอง หากนางมีวิธีโจมตีเหมือนลู่หยาง ก็คงชนะงูยักษ์ตัวนี้ไปแล้ว มายาภาพสามารถฆ่าคนได้ แต่มีเงื่อนไขว่าอีกฝ่ายต้องเข้าสู่มายาภาพลึก เถาเหยาเย่มั่นใจว่าสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานทุกคนยกเว้นลู่หยางเข้าสู่มายาภาพลึกได้ แต่ขั้นแก่นทองคานั้นยากมาก นี่หมายความว่านางยากที่จะฆ่าศัตรูที่มีระดั
