มือโจมตีลู่หยาง ลู่หยางไม่แม้แต่จะมอง เบี่ยงตัวหลบ หลีกพ้นการโจมตีอย่างง่ายดาย
หลังมือแตะเบาๆ ที่ท้องของพวกเขา พวกเขารู้สึกแค่ว่าท้องปั่นป่วน อาเจียนอย่างบ้าคลั่ง
อ้วก!
“รีบหยุดเขาไว้!”
ทุกคนตระหนักว่าลู่หยางเป็นผู้บำเพ็ญที่ไม่ด้อยไปกว่าเมิ่งจิ่งโจว เป็นศัตรูตัวฉกาจในการแย่งชิงครั้งนี้
“ฝ่ามือทำลายภูเขา!”
มีผู้บำเพ็ญโจมตีลู่หยาง สองฝ่ามือเป็นสีเขียวคล้ำ ผ่านการฝึกฝนหนักหน่วง ผิวแข็งดุจเหล็ก แม้แต่โยนลงเตาหลอม ก็ยากจะแปรร่าง
“วาดคุกใต้ดิน!”
ลู่หยางชี้นิ้วชี้ วาดวงกลมเบาๆ บนพื้น ร่างของคนผู้นั้นหายวับไป จมลงใต้ดิน
ราวกับมีมือที่มองไม่เห็น ลากเขาลงไปอย่างรุนแรง
วิธีการประหลาดเช่นนี้ทำให้ทุกคนขนลุก ไม่รู้จะรับมืออย่างไร
“ทายาทแห่งวิถีวาด?!”
มีคนอุทานด้วยความตกใจ จำวิธีการของลู่หยางได้ คล้ายกับผู้บำเพ็ญในสำนักขงจื๊อที่ชำนาญวิถีวาด วาดทีเดียวก็มีพลังพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน!
คนผู้นี้ไม่ใช่ศิษย์พุทธหรอกหรือ ทำไมถึงใช้วิธีของสำนักขงจื๊อได้?
ลู่หยางยิ้มน้อยๆ ไม่อธิบายอะไร วาดวงกลมต่อไป เผชิญหน้ากับการรุมโจมตี ราวกับเดินในที่ไร้ผู้คน เดินอย่างสบายใจ
ทุกคนที่เข้าใกล้เขา ล้วนถูกเขาส่งลงไปในคุกใต้ดิน
“รับกระบี่ของข้า เทียนเวิ่น!”
ต้วนหงฉินลงมือโจมตีจากที่ซ่อน กระบี่เทียนเวิ่นสว่างวาบ จนคนลืมตาไม่ขึ้น
“มวยหลัวฮั่น!”
ลู่หยางย่อขาขวาครึ่งหนึ่ง ขาซ้ายเกร็ง พลังแล่นทั่วร่าง สุดท้ายรวมที่หมัดซ้าย หมัดซ้ายง
