กลอุบายนี้ข้าเบื่อแล้ว!”
ลู่หยางคิดเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง รู้สึกว่าอันเข่อคงจะเล่นลูกไม้เหมือนตัวเขา
“อย่าทำร้ายเซียนน้อยอันเข่อ!”
มีคนที่หลงใหลในความงามของอันเข่อ ออกมาขวาง ถูกลู่หยางชกสองหมัดกระเด็น ผมร่วงเต็มพื้น
“เจ้าโจรหยุดเดี๋ยวนี้!”
“อย่าทำร้ายคน!”
มีคนออกมาห้ามลู่หยางต่อเนื่อง ล้วนถูกมวยหลัวฮั่นชกกระเด็น
“โกนทรงตัดสั้นได้ไหม?”
มีคนถามลู่หยางเบาๆ
ลู่หยางพยักหน้า เขาฝึกมวยหลัวฮั่นในลานฝึกมาสี่วัน ได้ผลดีมาก สามารถออกแบบทรงผมได้ตามใจ
“ขอชุดหนึ่ง!”
ลู่หยางใจดีลงมือ ชกอีกฝ่ายกระเด็น
ทั้งทะเลสาบจมอยู่ในความวุ่นวาย อันเข่อวิ่งรอบทะเลสาบ ลู่หยางไล่ตามรอบทะเลสาบ ใครที่ถูกลู่หยางแตะต้อง ล้วนโดนชกปั๊บปั๊บสองหมัด กลายเป็นหัวล้าน
โชคดีที่สุดท้าย ผู้พิทักษ์ของอันเข่อปรากฏตัว ลากอันเข่อหนีไป ไม่ให้ลู่หยางชกโดน
“มาอีก!”
ลู่หยางที่เสียเป้าหมายไป รีบหาเป้าหมายใหม่
มวยหลัวฮั่นของลู่หยางมีพลังเทียบเท่าของแท้ ยังมีผลพิเศษในการโกนผม ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นมวยพุทธ แม้แต่พระอรหันต์ผู้สำเร็จธรรมเห็นเข้าก็ต้องชมว่า “แบบฉบับพุทธแท้”
ทุกคนไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ พลังแค่ไหน ล้วนโดนลู่หยางชกสองหมัด
ลู่หยางเหมือนเครื่องตัดหญ้า ที่ที่เขาผ่านไป ไม่มีผมงอกแม้แต่เส้นเดียว
“จัดการเจ้าหมอนนี่ก่อน!”
ทุกคนตะโกนด้วยความโกรธ ไม่แย่งชิงบัวคู่แฝดอีกต่อไป หันเป้าหมายมาที่ลู่หยาง แม้แต่เมิ่งจิ่งโจวก็ไม่มีใครสนใจแล้ว
ห้าเ
