เอิญบัวคู่แฝดในห้องบาน เขาชมดอกบัวใต้แสงราตรี เกิดความเข้าใจ สร้างแก่นหยินหยางที่มีพลังโจมตีรุนแรง เมื่อหมุนเวียนแก่นหยินหยาง คำพูดประหลาดก็หลุดออกมา มีผลในการดึงความเกลียดชังชั้นเยี่ยม คนนั้นลู่หยางก็รู้จักดี ก็คือศิษย์พี่รองที่ยังฝึกฝนอยู่ในดินแดนพุทธะสีทอง
ยังมีเจ้าอาวาสวัดเสวี่ยนคง ผู้นำคนเดียวในห้าสำนักใหญ่ที่อยู่ขั้นข้ามพิบัติ ตอนอยู่ขั้นแก่นทองคำก็เคยอ้างอิงบัวคู่แฝด บนแก่นทองคำของเจ้าอาวาสวัดเสวี่ยนคงสลักลายดอกบัว ด้วยเหตุนี้ เมื่อเทศนาธรรม บรรยายธรรม จึงมีเอฟเฟกต์พิเศษปากพ่นดอกบัว ย่างก้าวบังเกิดดอกบัว น่าตื่นตามาก นี่ไม่เหมือนวิชา วิชาเป็นพลังภายนอก แต่ของเขาเป็นเอฟเฟกต์ที่เกิดขึ้นเอง ธรรมชาติล้วนๆ ทำให้ผู้ทรงพลังมากมายยกย่อง จากนี้จึงเห็นพลังอันแข็งแกร่งของบัวคู่แฝด
“เมล็ดบัวก็อร่อย”
เซียนอมตะเตือนลู่หยาง อีกประโยชน์หนึ่งของบัวคู่แฝด ตอนนางฆ่าราชาปลาก็สังเกตเห็นบัวคู่แฝดอยู่ แต่ตอนนั้นยังไม่บาน ถ้าเก็บเร็วเกินไปจะทำให้ดอกบัวเสียจิตวิญญาณ ในฐานะพ่อครัวเซียน หรือจะพูดว่าพ่อครัวเซียนคนเดียวในโลก ย่อมไม่อาจทำลายของวิเศษเช่นนี้
“เมล็ดบัวทำข้าวต้มเมล็ดบัวได้ มีความหมายว่ามีลูกมาก มีความสุขมาก วันหลังถ้าเจ้าอยากมีลูก ทำให้ภรรยาเจ้ากินก็ได้”
“…เซียน ท่านคิดไกลเกินไปแล้ว ข้ายังไม่มีแม้แต่คู่หมั้นเลย”
“สักวันต้องมี นี่เป็นพรจากเซียน!”
เซียนอมตะมั่นใจเต็มที่ พรของนางไม่เคยผิดพลาด
