ย้ยการกระทำไร้ประโยชน์ของลู่หยาง
แน่นอนว่ามันพูดได้ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับมนุษย์อ่อนแอพวกนี้ มันไม่อยากจะคุยด้วย
มันพลันอ้าปาก งับใส่ลู่หยาง ในจังหวะคับขัน ลู่หยางชักกระบี่ชิงเฟิงออก หลบการโจมตีครั้งนี้ได้
ลู่หยางใจหาย วิชาอักษรทำลายคือการโจมตีสุดกำลังของเขา สามารถฆ่าสัตว์ปีศาจขั้นแก่นทองคำระดับปลาย หรือแม้แต่ขั้นก้าวสู่ทารกแรกเกิดได้ แต่กระบี่นี้กลับไม่ได้ทำร้ายรากฐานของไส้เดือนราชาห่วงเงินเลย ยังทำให้มันโกรธอีก
ที่สำคัญที่สุดคือ กระบี่นี้ยังดูดพลังเวทของเขาไปเกือบหมด
“ชิ ยุ่งแล้ว”
อีกด้านหนึ่ง เมิ่งจิ่งโจวเห็นลู่หยางก็หมดปัญญา นึกอะไรขึ้นได้ หยิบยันต์ส่งตัวมีทิศทางห้าแผ่นจากอก
แต่ตอนนี้มีคนเจ็ดคน ถ้าเขากับลู่หยางหนีไป ไส้เดือนราชาห่วงเงินก็ต้องไม่ปล่อยห้าเซียนเหยี่ยนซานแน่
“สองท่านคุณชาย ไม่ต้องสนใจพวกเรา รีบไปเถอะ!”
พี่ใหญ่จมูกเหยี่ยวเห็นยันต์ส่งตัวมีทิศทางในมือเมิ่งจิ่งโจว ก็ตะโกนดัง
ทำงานแบบพวกเขา นานแล้วที่วางความตายไว้นอกใจ
จะทำอย่างไรดี! จะทำอย่างไรดี!
เมิ่งจิ่งโจวกัดฟัน หนีไม่ใช่สไตล์ของเขา แต่ไม่หนีทุกคนก็ต้องตายที่นี่!
สุดท้าย เขาหลับตา ดึงยันต์ส่งตัวออกมาแผ่นหนึ่ง โยนให้ลู่หยาง “ลู่หยาง รับไว้!”
ลู่หยางโน้มตัวพุ่งไปข้างหน้า ใครจะคิดว่าไส้เดือนราชาห่วงเงินหัวเราะเย็นชา ร่างใหญ่โตขวางระหว่างเขากับเมิ่งจิ่งโจว ยันต์ส่งตัวมีทิศทางถูกมันทับไว้ใต้ร่าง
“จะหนี?”
ไส้เดือนราชาห่วงเ
