น้ำในทะเลสาบใสกระจ่าง ร่างงามสายหนึ่งกำลังว่ายวนอยู่ในนั้น เคลื่อนไหวเบาหวิว สองมือแหวกผ่านผิวน้ำ ดุจปลาน้อยกระโจนทะยาน งดงามเหลือล้น
ร่างงามนอนลอยอยู่ในทะเลสาบ ปล่อยกายตามคลื่นน้ำ เพลิดเพลินกับช่วงเวลาแสนสุขนี้
บนฝั่ง ลู่หยางทำหน้าอิดออด “เซียน จะว่ายน้ำที่นี่ไม่ได้หรือ?”
“แค่ว่ายน้ำเจ้าก็จะมายุ่ง? ฉีดให้เลย!”
เซียนอมตะเบ้ปาก ประกบสองมือเข้าหากัน ลำน้ำพุ่งผ่านง่ามนิ้วพุ่งใส่ลู่หยาง แต่เขาหลบได้อย่างง่ายดาย
“เจ้าจะว่ายน้ำข้าก็ห้ามไม่ได้ แต่อย่าว่ายในห้วงจิตของข้าเลย มันดูเหมือนในหัวข้ามีแต่น้ำไปหมด”
ลู่หยางพูดอย่างจนปัญญา ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นับแต่เซียนกลับมา นางก็ชอบเล่นน้ำเป็นพิเศษ ถึงขั้นสร้างทะเลสาบขึ้นในห้วงจิตของเขา
“ไปๆๆ ไปฝึกของเจ้าเถอะ อย่ามายุ่งกับข้า”
เซียนอมตะไล่ลู่หยางออกจากห้วงจิต ราวกับว่านางเป็นเจ้าของที่นี่เสียเอง
ลู่หยางกำลังอยู่ในช่วงฝึกฝนจริงๆ ตอนนี้เขาถูกหมูป่าขั้นแก่นทองคำสามตัวล้อมโจมตี เมิ่งจิ่งโจวกับห้าเซียนเหยี่ยนซานยืนดูอยู่บนต้นไม้
หมูป่าพุ่งชนสะเปะสะปะ พลังมหาศาล ลู่หยางพยายามหลบหลีกจุดอันตราย โจมตีจากด้านข้าง ทว่าหมูป่าสามตัวร่วมมือกันแน่นหนา ไม่เปิดโอกาสให้เขาโจมตีด้านข้างได้
โครม!
ลู่หยางถูกหมูป่าตัวหนึ่งพุ่งชนเข้าอย่างจัง กระเด็นไปไกลลิบ ฝุ่นควันคลุ้งไปหมด
“หมูป่า สู้ๆ! ขย้ำมันให้ตาย!”
เมิ่งจิ่งโจวตะโกนสะใจอยู่ด้านข้าง
“คุณชายลู่ไม่เป็นไรหรือ ข้าเ
