ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวได้ยินมาว่าด่านปราบปีศาจเต็มไปด้วยโจร มักจะมีคนถูกปล้นทั้งในสมาคมการค้าและในป่าทึบ
พวกเขาตั้งใจจะรายงานระดับพลังต่ำกว่าความเป็นจริงเพื่อล่อพวกโจรให้เข้ามา แต่แทนที่จะได้โจร กลับเจอกลุ่มองครักษ์รับจ้างเข้ามาเสนอตัว
“พวกเราได้รับคำชมมากที่สุดในบรรดาองครักษ์ระดับขั้นสร้างฐาน ราคาเหมาะสม บริการใส่ใจ และยังมีความร่วมมือระยะยาวกับสัตว์ปีศาจระดับครึ่งขั้นแก่นทองคำหลายตัว ช่วยแก้ปัญหาเรื่องการส่งข่าวสารและความปลอดภัยในป่าทึบได้อย่างดีเยี่ยม”
“หากท่านทั้งสองได้รับภารกิจฝึกฝนจากตระกูลหรือสำนัก พวกเรายังมีแพ็คเกจให้เลือกถึงสามแบบโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายเพิ่ม”
หัวหน้าจมูกเหยี่ยวยังคงเสนอบริการองครักษ์อย่างกระตือรือร้น
“จ้างพวกเจ้าต้องใช้หินวิเศษเท่าไร?”
เมิ่งจิ่งโจวถามอย่างสนใจ พวกเขาต้องการรู้ข้อมูลเกี่ยวกับป่าทึบให้มากที่สุด พวกนี้เป็นพวกรู้พื้นที่ดี รู้ข่าวสารมากมาย ไม่จำเป็นต้องจ้างเป็นองครักษ์ แต่อาจจะจ้างเป็นไกด์ได้
หัวหน้าจมูกเหยี่ยวเห็นท่าทางสง่างามและการพูดจาของทั้งสองคนไม่เหมือนคนธรรมดา เดาว่าคงมาจากที่ไม่ธรรมดา จึงชูนิ้วห้านิ้ว
“ห้าแสนหินวิเศษ? ไม่แพงนี่”
หัวหน้าจมูกเหยี่ยวตกใจมาก เขาตั้งใจจะบอกห้าหมื่นหินวิเศษ ถ้าอีกฝ่ายว่าแพงก็ยังต่อรองได้ ไม่คิดว่าคุณชายผู้นี้จะเพิ่มราคาขึ้นสิบเท่าโดยไม่กะพริบตา
เมิ่งจิ่งโจวหยิบหินวิเศษสองแสนก้อนออกมากองเป็นภูเขาเล็กๆ
“ให้สองแสนก
