่นทองคำอีกสี่ตัว ร่วมกับเต่าแก่เป็นเจ้าของทะเลสาบ พวกมันเห็นเต่าแก่ถูกต่อยกระเด็น ก็ตกใจตาเหลือก
“มวยหลัวฮั่น? ไม่เคยเห็นเจ้าใช้มาก่อน เพิ่งเรียนมาหรือ?”
ลู่หยางสงสัย
“อาจารย์บอกว่าหกท่าสั่นสะเทือนฟ้าของท่านส่วนหนึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากมวยหลัวฮั่น ท่านอยากให้ข้าเรียนมวยหลัวฮั่นด้วย จะช่วยในการฝึกหกท่าสั่นสะเทือนฟ้า”
“ได้ยินว่ามวยหลัวฮั่นฝึกถึงขั้นสูงสุดจะได้บรรลุผลหลัวฮั่น บางทีเจ้าอาจจะทำได้”
ลู่หยางล้อเลียน
“พอเถอะ จะบรรลุผลหลัวฮั่นอะไรกัน เจ้าจะให้ข้าออกบวชเลยไหม”
“เจ้าตอนนี้ก็ไม่ต่างจากพระสักเท่าไหร่หรอก”
“ไสหัวไป ข้ายังคิดว่าหลังจากเป็นเซียนแล้วจะทำลายกฎ ปลดปล่อยตัวเอง”
การทำลายสภาพบริสุทธิ์หยาง หมายถึงความเร็วในการบำเพ็ญจะลดลงมาก แต่การเป็นเซียนคือจุดสูงสุดของการบำเพ็ญ ก็ไม่ต้องสนใจเรื่องความเร็วในการบำเพ็ญอีกแล้ว
“มวยหลัวฮั่น…”
เซียนอมตะที่เงียบมานานได้ยินคำสำคัญ ไม่รู้ว่าปลุกความทรงจำอะไรขึ้นมา
“เซียนก็รู้จักมวยหลัวฮั่นหรือ?”
จริงๆ แล้วลู่หยางก็อยากเรียนมวยใหม่ๆ ตอนนี้เขารู้แค่มวยเลียนแบบ
เซียนอมตะแสดงสีหน้าดูแคลน:
“มวยหลัวฮั่นมันเรื่องอะไรกัน ไม่เคยได้ยินด้วยซ้า ข้ารู้จักมวยที่สูงส่งกว่า เรียนแล้วมุ่งสู่ผลหลัวฮั่นโดยตรง เจ้าจะเรียนไหม?”
“มวยอะไร?”
“มวยผลหลัวฮั่น”
ลู่หยาง: “…ผลลัพธ์คือช่วยดับร้อน ชุ่มคอ แก้เจ็บคอ เปิดเสียง หรือ?”
“เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
เซียนอมตะประหลาดใจมาก หร
