่ด้านหลังเงียบๆ ไต้ปู้อฟานส่งสัญญาณเตือนอย่างบ้าคลั่ง สองคนนี้มุ่งมั่นจะฆ่าตัวตาย ดึงยังไงก็ดึงไม่อยู่ บางทีพวกเขาคงต้องเผชิญเคราะห์กรรมครั้งนี้
พี่ใหญ่พูดเสียงเบา “น้องชายเล็ก”
ลู่หยางตกใจสุดขีด รีบรับ “ขอรับ!”
“น้องเมิ่ง”
“ขอรับ!”
“พวกเจ้าสองคนรู้สึกว่าการบำเพ็ญน่าเบื่อ ยามว่างจึงมาสนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้หรือ?”
เสียงพี่ใหญ่มีความอ่อนโยนแปลกประหลาด ราวกับกำลังห่วงใยความก้าวหน้าในการบำเพ็ญของลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวเหงื่อเย็นไหลท่วม ชุ่มเสื้อผ้า ตัวสั่นงันงก ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
