บลัทธิจิ่วอิ่ว สิ่งสำคัญกว่านั้นคือเขายังเกี่ยวข้องกับเส้นทางหนึ่งที่อาจนำไปสู่การเป็นเซียน หากคนภายนอกรู้เรื่องนี้ ไม่รู้ว่าจะมีคนสนใจมากแค่ไหน หลี่หาวเหรินในตอนนี้เหมือนเนื้อพระถังซัมจั๋งในชาติก่อน ไม่ต้องสนใจว่าจะได้ผลการบำเพ็ญวัฏสงสารหรือไม่ จับตัวหลี่หาวเหรินมาก่อนค่อยว่ากัน
“หากมีเซียนอยู่เบื้องหลังจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญอมตะ จะมีเซียนอยู่เบื้องหลังจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญวัฏสงสารด้วยหรือไม่?”
เมื่อกลับมาที่เขาประตูสวรรค์ ลู่หยางรู้สึกกังวลถึงสถานการณ์ของหลี่หาวเหริน หากมีเซียนออกโรง จับตัวหลี่หาวเหรินไป เอาผลการบำเพ็ญวัฏสงสารหรือจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญวัฏสงสารก็ทำได้ง่ายๆ หลี่หาวเหรินไม่มีความสามารถต่อต้านแม้แต่น้อย
“ดังนั้นเมื่อครู่ข้าจึงแนะนำให้น้องหลี่อย่าออกจากสำนักเวิ่นเต๋า หากไม่มีเหตุจำเป็น ในสำนักเวิ่นเต๋า เขาจะปลอดภัย”
น้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงความมั่นใจอย่างที่สุด หยุนจือไม่มีข้อกำหนดแบบนี้กับลู่หยาง ทุกครั้งที่ลู่หยางออกไปข้างนอกนางก็ไม่ห้าม ยังส่งเสริมให้ออกไปด้วยซ้ำ บอกไม่ให้อยู่แต่ในสำนักเวิ่นเต๋า ออกไปเห็นโลกกว้างบ้าง
จริงๆ แล้วสถานการณ์ของลู่หยางอันตรายกว่าหลี่หาวเหรินเสียอีก หลี่หาวเหรินแค่สงสัยว่ามีจุดเริ่มของผลการบำเพ็ญ แต่ลู่หยางมีเซียนที่ใครๆ ก็อยากฆ่าอยู่ในร่างจริงๆ อีกทั้งยังมีผลการบำเพ็ญอมตะที่แม้แต่เซียนทั้งสี่ยุคโบราณยังอิจฉา แต่ลู่หยางเมื่อเจอเรื่องอันตร
