มิ่งจิ่งโจวเงยหน้า ขมวดคิ้ว “ลัทธิจิ่วอิ่วคงจะจนมาก ถึงขนาดไม่มีเงินจุดตะเกียง”
ลู่หยางไม่สนใจประเด็นแปลกๆ ที่เมิ่งจิ่งโจวสนใจ วิเคราะห์ต่อ
“ถ้าอดีตชาติของน้องหลี่คือประมุขลัทธิจิ่วอิ่ว เรื่องที่ท่านซูเคยเล่าก็เข้าใจได้หมด”
“อย่างเช่น ทำไมชิ่นห่าวเหรินเป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างระดับปลาย แต่ไม่มีใครรู้ว่าเขามีตัวตนอยู่ เขาต้องเป็นแบบเดียวกับท่านซู คือบำเพ็ญหลีกหนีโลก หรือไม่ก็มีตำแหน่งพิเศษที่ไม่อาจเปิดเผยได้”
“หรืออย่างตอนแรกทำไมชิ่นห่าวเหรินถึงถูกไล่ล่า โดยทั่วไปมีสองกรณี หนึ่งคือได้วัตถุวิเศษล้ำค่ามา ฆาตกรต้องการฆ่าชิงทรัพย์ สองคือชิ่นห่าวเหรินมีตำแหน่งสูง ฆาตกรต้องการแย่งชิงอำนาจ”
“กรณีแรกเกิดขึ้นในดินแดนกลางได้ยาก เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ชิ่นห่าวเหรินควรขอความช่วยเหลือจากราชวงศ์ต้าเซี่ย แล้วก็คงไม่เกิดเรื่องที่ต้องวิ่งเข้าไปในที่บำเพ็ญของท่านซู”
“ดังนั้นกรณีที่สองน่าจะเป็นไปได้มากกว่า ตอนนั้นในลัทธิจิ่วอิ่วเกิดการกบฏ ต้องการแย่งชิงอำนาจ ชิ่นห่าวเหรินสู้ไม่ได้ ได้รับบาดเจ็บสาหัส”
“ชิ่นห่าวเหรินไม่เคยบอกตัวตนของตัวเองกับท่านซู ยังบอกว่าสิ่งที่ตนทำอันตรายมาก ท่านซูไม่รู้จึงจะปลอดภัย ประมุขหนึ่งในสี่ลัทธิมาร แน่นอนว่าบอกท่านซูไม่ได้ หากท่านซูรู้ตัวตนของชิ่นห่าวเหริน เมื่อเรื่องของลัทธิจิ่วอิ่วถูกเปิดโปง ท่านซูก็หนีการลงโทษไม่พ้น”
“ชิ่นห่าวเหรินยังบอกว่าตัวตนของเขาพิเศษ ถ้าไม่ขึ้นถึงขั้นข
