ลู่หยางฟังแล้วตกใจ เมื่อครั้งที่ประสบกับกฎเกณฑ์ในเมืองปู่อี้ เขาเคยได้ฟังท่านเต๋าปู้อวี่เล่าเรื่องเกี่ยวกับกฎเกณฑ์
ขั้นรวมร่างเริ่มควบคุมกฎเกณฑ์ได้ ขั้นข้ามพิบัติควบคุมกฎเกณฑ์ได้ในขอบเขตที่กว้างขึ้น เซียนใช้พลังของผลการบำเพ็ญควบคุมกฎเกณฑ์ของโลกทั้งหมด
แต่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า ผลการบำเพ็ญจะสามารถสร้างกฎเกณฑ์วัฏสงสารได้ด้วย
หากมีเซียนที่สร้างกฎเกณฑ์วัฏสงสารจริง งั้นเซียนผู้นั้นจะสร้างกฎเกณฑ์อื่นๆ ได้ด้วยหรือไม่? ตอนนี้ทุกสิ่งที่ดูธรรมดาสามัญ มีกี่อย่างที่ยุคโบราณไม่มี แต่ถูกสร้างขึ้นมาในภายหลัง?
ทำไมผู้ไร้นามในยุคโบราณถึงต้องหลอมดวงดาราให้เป็นแผ่นดิน มีจุดประสงค์อะไร เป็นการแสดงออกของกฎเกณฑ์บางอย่างหรือไม่ หรือเป็นการสร้างกฎเกณฑ์บางอย่างขึ้นมา?
ลู่หยางเงยหน้า มองดวงอาทิตย์สว่างจ้าบนท้องฟ้า ดวงอาทิตย์ก็คือดวงจันทร์ซึ่งในชาติก่อนของลู่หยางเป็นไปไม่ได้
ดวงอาทิตย์ซึ่งผู้คนมองว่าเป็นต้นกำเนิดของชีวิต แหล่งกำเนิดของพลัง บางทีก็อาจเป็นการแสดงออกของกฎเกณฑ์บางอย่าง
ลู่หยางทุ่มคำถามทั้งหมดให้เซียนอมตะ เซียนอมตะเห็นได้ชัดว่ารับมือกับคำถามซับซ้อนขนาดนี้ไม่ไหว ถูกถามจนมึนงง
“อย่างไรก็ตาม จากที่ข้าได้เห็นได้ยินมาตั้งแต่ฟื้นคืนชีพ ตอนนี้ก็ไม่ต่างจากยุคโบราณมากนัก อย่างมากก็มีเรื่องดวงดาราถูกหลอมเป็นแผ่นดินหนึ่งเรื่อง ดวงอาทิตย์อีกหนึ่งเรื่อง”
“พอดีเจ้าถามเรื่องผลการบำเพ็ญ ข้าจะถือโอกาสเล่าให้เจ้าฟั
