แก่นทองคำชั้นหนึ่งมีน้อยมาก เหมือนหาทองในทราย แม้แต่สำนักเวิ่นเต๋าที่เป็นสำนักที่มีแต่อัจฉริยะเมื่อออกไปภายนอก ก็รับประกันได้แค่ว่าทุกคนมีแก่นทองคำสามชั้นบน แก่นทองคำชั้นหนึ่งมีเพียงกลุ่มน้อย นี่ก็พอจะบอกได้ว่าแก่นทองคำชั้นหนึ่งแข็งแกร่งแค่ไหน
สองคนที่มีแก่นทองคำชั้นหนึ่งร่วมมือกัน ไม่ต้องพูดก็นึกภาพออกว่าจะเก่งกาจแค่ไหน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังถูกนางทำลายด้วยท่าเดียว สถิตินี้ต้องน่ากลัวมาก
“อ้อใช่ ตอนนั้นเซียนอยู่ขั้นไหนหรือ?”
“ขั้นทารกแรกกำเนิด”
“…ข้าก็ว่าแล้ว”
“เจ้าว่าอะไรนะ?”
“ไม่มีอะไร”
ลู่หยางอ่านต่อไป หลังศิษย์พี่ไต้ปู้อฟานก็เป็นศิษย์พี่จี๋หงเหวิน
“แก่นทองคำไผ่สี่ฤดู แก่นทองคำชั้นหนึ่ง ลายแก่นเป็นป่าไผ่ สี่ฤดูหมุนเวียน ไผ่เขียวไม่เปลี่ยน เขียวชอุ่มตลอดกาล สงบเยือกเย็น แข็งแกร่งไม่หวั่นไหว อ่อนโยนดั่งบัณฑิต”
“วิธีบำเพ็ญ: เมื่อไผ่เริ่มงอก ยอดเพียงหนึ่งนิ้ว แต่ข้อและใบครบถ้วน ดังนั้นการวาดไผ่ต้องมีไผ่ในอกก่อน จับพู่กันมองอย่างถี่ถ้วน จากนั้นกินไผ่เป็นอาหาร ใช้ไผ่เป็นน้ำ ใกล้ชิดธรรมชาติ เข้าใจธรรมชาติ ทุกที่ที่สายตามองเห็นล้วนมีสีเขียว ทำเช่นนี้จึงจะสร้างแก่นได้”
“ข้อควรระวังข้อที่หนึ่ง: ผู้ที่ฝีมือวาดไม่ดีห้ามสร้างแก่นทองคำนี้”
“ข้อควรระวังข้อที่สอง: ระวังการโจมตีของหมีแพนด้าขณะรำพึงในป่าไผ่ พวกมันจะคิดว่าเจ้ากำลังแย่งอาหารของพวกมัน”
“ข้อควรระวังข้อที่สาม: วิธีสร้างแก่นทองคำนี้จำก