ท่านเต๋าปู้อวี่คือกุญแจสำคัญ?
หยุนจือลังเลครู่หนึ่ง จึงเอ่ยว่า “ข้าแค่ไม่อยากเล่าให้ฝ่าบาทฟังรอบหนึ่ง แล้วต้องเล่าซ้ำให้เจ้าสำนักทั้งสี่อีกรอบ”
ฮ่องเต้ “…”
เจ้าสำนักทั้งสี่มาถึงวังหลวงอย่างรวดเร็ว หนึ่งในนั้นคือชิวจิ้นอัน เจ้าสำนักธาตุทั้งห้าที่เพิ่งจากกันไปไม่นาน ชิวจิ้นอันไม่คิดว่าสำนักเวิ่นเต๋าจะทำงานเร็วขนาดนี้ ไม่ถึงห้าวัน จัดการลัทธิอมตะจนหมดสิ้น แม้แต่ฟาร์มที่ประมุขลัทธิเปิดก็ยังถูกปิด
“สหายหยุนจือ พบกันอีกแล้ว”
ชิวจิ้นอันประสานมือคำนับ
“สำนักเวิ่นเต๋าทำได้ยอดเยี่ยม ลัทธิมารใหญ่ทั้งสี่หายไปหนึ่ง ไม่รู้ว่าลัทธิมารที่เหลืออีกสามลัทธิจะมีปฏิกิริยาอย่างไรเมื่อได้ยินข่าวนี้ คงตกใจจนวิ่งหนีกระเจิดกระเจิงแน่!”
เจ้าสำนักเจิ้นอวี๋หัวเราะร่า ไม่มีข่าวไหนน่ายินดีไปกว่านี้อีกแล้ว เขาตัดสินใจว่าเมื่อกลับสำนัก จะให้ทั้งสำนักหยุดพักห้าวัน ปล่อยให้สนุกกันเต็มที่
“สาธุ”
เจ้าอาวาสวัดเสวี่ยนคงบริกรรมพลางลูบลูกประคำ ตระหนี่คำพูด แต่จากสีหน้าเห็นได้ชัดว่าปลาบปลื้ม
หลั่วหงเสียประมุขสำนักเยว่กุยเซียนกงไม่กล้าพูดคุยกับหยุนจือ กลัวว่าหยุนจือจะนึกถึงคำมั่นสัญญาแต่งงาน ให้ลู่หยางแต่งงานกับหลันถิง ผ่านการปฏิบัติการครั้งนี้ สำนักใหญ่ทั้งสี่ได้เปลี่ยนความเข้าใจที่มีต่อสำนักเวิ่นเต๋า แต่ก่อนประเมินว่า “สี่สำนักใหญ่ปกป้องฝ่ายธรรมะ สำนักเวิ่นเต๋าสั่นคลอนฝ่ายธรรมะ” ตอนนี้เปลี่ยนคำประเมินเป็น “ห้าสำนักใหญ่ปกป
