ิงหรือ? ไม่ใช่แน่นอน! เรื่องทั้งหมดวันนี้ ล้วนเป็นผลกรรมจากการทำชั่วของลัทธิอมตะ พวกเราแค่ทำผลงานเล็กน้อยเท่านั้น”
เมิ่งจิ่งโจวพยักหน้าแรงๆ ลัทธิอมตะไม่รู้จักเลือกคน รับพวกเขาสามคนเข้ามา จะเกี่ยวอะไรกับพวกเขา?
หม่านกู่เข้าใจแจ่มแจ้ง “ได้รับความรู้แล้ว”
สามคนพูดคุยหัวเราะออกมาจากสำนักใหญ่ ไต้ปู้อฟานกำลังรออยู่จริงๆ
“ออกมาแล้วหรือ? พวกเจ้าสามคนทำได้ดีนี่!”
ไต้ปู้อฟานยิ้มแย้ม ตบไหล่ทั้งสามคนทีละคนอย่างแรง เห็นได้ชัดว่าเขาดีใจมาก หมดไปหนึ่งลัทธิมาร ก็เท่ากับหมดไปหนึ่งศัตรูใหญ่ เขาโล่งใจไม่น้อย ไต้ปู้อฟานหยิบใบไม้จากต้นไม้ ใช้วิธีบางอย่าง ทำให้ใบไม้ใหญ่เท่าเรือเล็ก
“ขึ้นมาเถอะ”
ไต้ปู้อฟานใช้ใบไม้เป็นเรือบิน พาสามคนบินกลับสำนักเวิ่นเต๋า ลู่หยางตัวสั่นมองลงไปข้างล่าง รู้สึกว่าอาจจะตกลงไปได้ทุกเมื่อ ไต้ปู้อฟานเห็นดังนั้นก็หัวเราะลั่น
“ลู่หยาง ที่แท้เจ้ากลัวความสูงนี่เอง แบบนี้ภายหน้าจะเป็นผู้ฝึกฝนกระบี่ได้อย่างไร?”
…
กลับมาถึงตำหนักภารกิจ ไต้ปู้อฟานคำนวณรางวัลภารกิจครั้งนี้กับสามคน
“ศิษย์พี่ใหญ่สั่งไว้ก่อนจากว่า แม้ภารกิจขั้นสร้างฐานจะมีคะแนนบำเพ็ญสูงสุดแค่หนึ่งพัน แต่ครั้งนี้เป็นการทลายลัทธิอมตะ พวกเจ้าสามคนมีความดีความชอบมาก ต้องให้รางวัลพิเศษทุกคน”
“เมิ่งจิ่งโจวกับหม่านกู่ คนละสองพันคะแนนบำเพ็ญ”
“ลู่หยาง เจ้าทำผลงานมากที่สุดในการแข่งขันของลัทธิอมตะ ให้รางวัลสองพันห้าร้อยคะแนนบำเพ็ญ”
ครา
