ช่วยได้มากเลย!
กรณีของเขาถือว่าเป็นข้อยกเว้น เด็กๆ ในโลกบำเพ็ญเซียนเติบโตเร็วกว่าปกติ กฎหมายอาญาของราชวงศ์ต้าเซี่ยกำหนดอายุรับผิดชอบทางอาญาไว้ต่ำ แต่จะต่ำเท่าไรก็ไม่มีทางกำหนดให้เด็กทารกอายุห้าวันก่อคดีได้
เขาเกิดมาแค่ห้าวันจริงๆ เพียงแต่พอเกิดมาก็มีพลังมหาศาลและรู้เรื่องมากมาย ปัจจุบันกฎหมายอาญาของราชวงศ์ต้าเซี่ยยังไม่มีข้อกำหนดว่าจะจัดการคนแบบนี้อย่างไร
โดยทั่วไปเมื่อไม่มีข้อกฎหมายกำหนดชัดเจน จะพิจารณาตามหลักกฎหมายอาญา และด้วยหลักการคุ้มครองผู้เยาว์ เขาไม่อาจก่อคดีได้
ถอยมาอีกขั้น แม้จะก่อคดี การพยายามแย่งร่างไม่สำเร็จก็ไม่ถึงขั้นประหารชีวิต
พวกสำนักฝ่ายธรรมะเหล่านี้คงเคารพกฎหมายแน่ ไม่เหมือนลัทธิมารของพวกเขาที่ฆ่าปิดปากทำลายศพกันง่ายๆ
เซียนอมตะน้อยขมวดคิ้ว นางรู้สึกว่าที่เซียนอมตะพูดมีเหตุผลอยู่บ้าง คิดดูดีๆ รู้สึกว่าไม่ถูก แต่ไม่ถูกตรงไหนก็พูดไม่ออก เซียนอมตะน้อยรู้กฎหมายปัจจุบันน้อยมาก
ลู่หยางครุ่นคิด พึมพำ:
“ที่เจ้าพูดมีเหตุผลอยู่ แต่ถ้าพวกเราจัดการเจ้าที่นี่ ทำให้ไม่มีใครรู้ กฎหมายอาญาก็คงเอาผิดพวกเราไม่ได้สินะ?”
เรื่องที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่รู้ย่อมจัดการไม่ได้
“โอ้~ ทำแบบนี้ก็ได้หรือ ลู่หยาง เจ้านี่ฉลาดจริงๆ!”
เซียนอมตะน้อยชมลู่หยาง สมแล้วที่เป็นประมุขลัทธิที่นางเลือกเอง สมองช่างปราดเปรื่อง
เซียนอมตะ “!!!”
นี่เป็นคำพูดที่ฝ่ายธรรมะควรพูดหรือ! หลังจากรู้ว่าลู่หยางเป็นคนของสำนัก
