กใหญ่เมื่อสี่วันก่อน ข้าก็แยกจิตวิญญาณไปแจ้งความที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยแล้ว ที่ยังไม่ลงมือเพราะรอให้คนขั้นสร้างฐาน ขั้นฝึกระดมลมปราณมาพร้อมกันก่อนค่อยทลาย แน่นอน เซียนอมตะเป็นผลพลอยได้ที่ข้าคาดไม่ถึง”
เซียนอมตะรู้สึกว่าตนช่างว่างเปล่าจริงๆ อยู่ดีๆ ก็อยากแย่งร่าง เพียงแค่เขาไม่ออกมาเอง ถึงลัทธิอมตะจะล่มสลาย ราชวงศ์ต้าเซี่ยก็หาตัวเขาไม่เจอ
หยุนจือจ้องมองเซียนอมตะ “ส่วนเจ้า…”
เซียนอมตะรีบพูด:
“ข้าแย่งร่างไม่สำเร็จ เทียบได้กับฆ่าคนไม่สำเร็จ ไม่ถึงขั้นประหารชีวิตนะ! ข้าเคารพกฎหมายมาตลอด ไม่เคยทำผิดกฎหมายสักเรื่อง ดูสิ แม้แต่บนรูปปั้นก็ถือกฎหมายอาญา”
ลู่หยางมอง เป็นจริงดังว่า รูปปั้นเซียนอมตะถือกฎหมายอาญาอยู่ ประมุขลัทธิทำเร็วมาก ท่าทางรูปปั้นเซียนอมตะเปลี่ยนเป็นถือกฎหมายอาญาแล้ว เพื่อส่งเสริมให้ศรัทธาศึกษากฎหมาย
“อีกอย่าง วิญญาณข้าสมบูรณ์ตอนได้ชื่อ จากตอนได้ชื่อจนถึงตอนนี้ผ่านไปแค่ห้าวัน ตอนนี้ข้าอายุแค่ห้าวัน ยังเป็นทารกอยู่ ตามกฎหมายอาญาต้าเซี่ย ข้าอยู่ในวัยที่ไม่ต้องรับผิดทางอาญา ไม่ต้องรับผิดชอบทางอาญา ไม่ต้องถูกลงโทษตามกฎหมายอาญา ข้ายังเป็นทารกอยู่นะ ขอท่านใจกว้าง ยกมือให้อภัย ปล่อยข้าไปสักครั้งเถิด!”
ลู่หยางจ้องหน้าแก่จวนจะลงโลงของเซียนอมตะ รู้สึกว่าชื่อช่างตั้งไม่ผิดเลย คำไร้ยางอายแบบนี้เจ้าก็พูดออกมาได้?
