อ
ประมุขลัทธิสะบัดแขนเสื้อ ทุกคนไม่มีโอกาสต่อต้าน หายไปจากที่เดิม ปรากฏในป่าทึบแห่งหนึ่ง
“ที่นี่คือป่าแห่งหนึ่งจากยุคต้าอวี๋ ซ่อนของล้ำค่าและสมุนไพรนานาชนิด พวกเจ้าจะฆ่าฟันกันก็ได้ หรือจะหาโอกาสก้าวหน้า ใช้โอกาสนี้ทะลวงขั้น”
“จำไว้ เซียนอมตะจับตาดูพวกเจ้าอยู่”
ประมุขลัทธิเน้นย้ำทุกคน ความหมายที่แท้จริงมีเพียงลู่หยางที่เข้าใจ
“การแข่งขันเริ่มตอนนี้”
หลังประกาศเริ่มการแข่งขัน ประมุขลัทธิถามเซียนอมตะอย่างนอบน้อม
ว่าทำไมต้องใช้วิธีนี้เลือกคนที่จะให้แย่งร่าง เลือกตามพรสวรรค์โดยตรงไม่สะดวกกว่าหรือ
เซียนอมตะยิ้มอย่างเมตตา
“เจ้าหนุ่ม เจ้าคิดว่าการเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด อาศัยอะไร รากฐานเดี่ยวหรือ ร่างเซียนหรือ สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่สำคัญ”
“ถึงเป็นร่างไร้ค่า แค่ข้าเต็มใจ แย่งร่างแล้วก็บำเพ็ญถึงขั้นข้ามพิบัติ เป็นเซียนได้”
“สิ่งสำคัญที่สุดคือความเข้ากันได้กับข้า”
“ในการทดสอบระหว่างความเป็นความตาย จะแสดงศักยภาพของคนได้ดีที่สุด สิ่งที่ข้าต้องการคือให้พวกเขาแสดงตัวตนให้มากที่สุด ข้าจะสังเกตการณ์ เลือกว่าใครคือผู้โชคดีที่เข้ากันได้กับข้ามากที่สุด”
ประมุขลัทธิถามอีก “ผู้ที่เข้ากันได้มากที่สุดมีลักษณะอย่างไร”
“ให้ข้าเห็นแล้วถูกตา”
“งั้นท่านเห็นข้าถูกตาไหม”
“ข้าเห็นเจ้าไม่ถูกตาที่สุด”
“ข้าเป็นศิษย์ที่ศรัทธาท่านที่สุดนะ!”
ประมุขลัทธิร้องอย่างไม่ยอมรับ
