“ศิษย์พี่ใหญ่ นี่คือแผนของท่านหรือ”
“แน่นอน รองประมุขหลิวและรองประมุขเการู้เพียงที่มั่นสำรองที่สามและที่สี่ ลัทธิอมตะต้องย้ายไปที่มั่นสำรองที่ห้าแน่ๆ แต่ตำแหน่งที่มั่นสำรองที่ห้าตอนนี้ยังไม่มีใครรู้”
“ดังนั้นจึงต้องให้พวกเจ้าสามคนใช้เหตุผลที่ข้าให้ไว้ หลอกให้ถังหยุนเซิงไว้ใจ ให้เขาพาพวกเจ้าไปที่มั่นเดิม ลัทธิอมตะย้ายอย่างรีบร้อน รอบๆ ที่มั่นเดิมต้องมีสายลับที่ลัทธิอมตะทิ้งไว้แน่ เพื่อบอกคนที่ยังไม่ได้รับข่าวว่าจะไปที่มั่นสำรองได้อย่างไร”
“พวกเจ้าสามคนกับถังหยุนเซิงปรากฏตัวแถวนั้น ต้องดึงดูดความสนใจของศิษย์ลัทธิอมตะแน่ ในสายตาของลัทธิอมตะ พวกเจ้าสามคนอาจถูกสำนักเวิ่นเต๋าจับ กลายเป็นสายลับสองหน้า เชื่อใจไม่ได้ แต่ถังหยุนเซิงต่างออกไป คนของลัทธิอมตะรู้ว่าถังหยุนเซิงแฝงตัวอยู่นอกสำนักเวิ่นเต๋าตลอด จะไม่ถูกสำนักเวิ่นเต๋าจับได้ เป็นคนที่เชื่อใจได้ เขาพาพวกเจ้าสามคนไปที่มั่นเดิม ลัทธิอมตะถึงจะยอมรับพวกเจ้า บอกตำแหน่งที่มั่นที่แท้จริง”
“เป้าหมายสุดท้ายของแผน คือให้พวกเจ้าได้รับความไว้วางใจจากลัทธิอมตะ”
เซียนอมตะที่อยู่ข้างๆ พยักหน้าหงึกๆ รู้สึกว่าความคิดนี้ดี
ถังหยุนเซิงซ่อนตัวอยู่ที่จุดนัดพบใกล้สำนักเวิ่นเต๋า รอคอยข่าวของรองประมุขอย่างกระวนกระวาย เขาเห็นสำนักเวิ่นเต๋าส่งสำนักธาตุทั้งห้ากลับไปแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นเงารองประมุข แอบร้องในใจว่าแย่แล้ว
“ตายแล้วๆ รองประมุขหลิวและรองประมุขเกาต้องถ
