ย็นชา เขาไม่ลงจากเวที เลือกที่จะต่อสู้ต่อเนื่อง ศิษย์คนที่ห้าที่ชิวจิ้นอันเลือกเห็นชายหนุ่มชุดขาวแข็งกร้าวถึงเพียงนี้ รู้ว่าเขาเป็นเช่นนี้เสมอ จึงไม่พูดอะไร สมัครใจสละสิทธิ์การแข่งขัน
เถาเหยาเย่รู้สึกไม่ยอมรับ นางเป็นที่หนึ่งมาตั้งแต่เด็กจนโต ไม่เคยแพ้ใครมาก่อน วิชาของอีกฝ่ายวิเศษเหลือเกิน นางยังไม่ทันได้แสดงข้อได้เปรียบของร่างเซียนผีเสื้อก็แพ้เสียแล้ว มีคนเดินมาตบไหล่เถาเหยาเย่เบาๆ
เถาเหยาเย่เห็นผู้นั้น น้ำตาคลอเบ้า “ศิษย์พี่ ข้าแพ้แล้ว”
ผู้นั้นเช็ดน้ำตาให้เถาเหยาเย่ ปลอบว่า
“วรยุทธ์เจ้าไม่พอ ประสบการณ์ยังน้อย อายุก็น้อยกว่าอีกฝ่ายหนึ่งปี อีกอย่าง พี่ใหญ่เคยบอกข้าว่า ร่างเซียนผีเสื้อในขั้นต้นยังไม่ได้เปรียบนัก ในเมื่อเจ้าเรียกข้าว่าศิษย์พี่ ข้าก็ต้องเอาชนะเขาให้ได้”
…
ชิวจิ้นอันเห็นว่าในที่สุดก็ชนะได้สักรอบ ยิ้มแนะนำ
“นี่คือไป๋หมิง ศิษย์น้อยของข้า เป็นศิษย์ที่ข้าภูมิใจที่สุด เรียนรู้วิชาธาตุทั้งห้าได้สามธาตุ แม้แต่วิชาธาตุไฟก็ใกล้จะฝึกเป็นไฟแท้แล้ว ในการแข่งขันใหญ่ของสำนัก เขากวาดล้างขั้นสร้างฐาน คว้าตำแหน่งที่หนึ่งมาได้”
วิชาธาตุทั้งห้าฝึกฝนยากยิ่ง วิชาแต่ละธาตุยังขัดแย้งกัน หากไม่ระวัง วรยุทธ์ทั้งหมดก็จะเสียหาย ไป๋หมิงอยู่ในขั้นสร้างฐาน แต่เชี่ยวชาญวิชาสามธาตุ นับว่าหาได้ยากยิ่ง
การปรากฏตัวของไป๋หมิงทำให้ชิวจิ้นอันมั่นใจ “ข้าไม่อวด แต่จะส่งใครลงไปก็เหมือนกัน” แม้จะแพ้ไปสามรอบ แต
