ในอดีต เซียนอมตะเป็นหนึ่งในห้าเซียนแห่งยุคโบราณ ชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั่วจักรวาล ไม่มีใครไม่รู้จัก ผู้คนในยุคโบราณและเผ่าปีศาจมักจะสร้างแท่นบูชา ถวายของล้ำค่าและวัตถุสำคัญเป็นเครื่องบูชา เพื่อขอพรจากเซียนอมตะ
นอกจากนี้ยังมีเผ่าที่ยกนางเป็นสัญลักษณ์ประจำเผ่า เป็นเทพผู้ปกป้องเผ่า จัดพิธีบูชาใหญ่ทุกปี ช่วงนั้นเซียนอมตะรุ่งเรืองที่สุด
น่าเสียดายหลังจากฟื้นคืนชีพ โลกเปลี่ยนแปลงไปมาก นางตกอับ มีแค่ลัทธิที่สมองไม่ค่อยดีนับถือนาง แถมยังจำชื่อนางไม่ได้ เข้าใจผิดแม้กระทั่งเพศ
อาศัยอยู่ในร่างของลู่หยาง บางครั้งถูกเด็กสาวที่ชื่อหยุนจือขู่ ถูกลู่หยางเย้ยหยัน ชีวิตช่างยากลำบาก อย่าว่าแต่เซียนเลย แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ ก็ไม่ควรได้รับการปฏิบัติแบบนี้
ตอนนี้ในที่สุดก็มีคนเปิดตาทิพย์ มองเห็นฐานะที่แท้จริงของนาง ถึงกับขอให้นางรับเรือบินขนาดใหญ่นี้เป็นของถวาย ดูอัญมณีที่ประดับอยู่บนผนังเรือสิ ดูขนาดมหึมานี่สิ นี่แหละการปฏิบัติที่เหมาะสมกับเซียน!
ในห้วงจิต ลู่หยางมองเซียนอมตะด้วยสายตาเหยียดๆ คิดในใจว่า ข้าเห็นเจ้าสนุกกับการเป็นเจ้าสำนักสองวันนี้นัก ขั้นสร้างฐานสังหารขั้นแปรเซียนได้ในพริบตา ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันไม่เคยมีใครทำได้ อัจฉริยะคนไหนเจอผลงานแบบนี้ต้องละอายใจ พูดว่าสร้างสถิติใหม่ก็ไม่เกินจริง
“มาก็มาเถอะ แต่เอาของขวัญมาใหญ่โตขนาดนี้” เซียนอมตะพูดพลางยื่นมือขอวัตถุวิเศษควบคุมเรือบินจากชิวจิ
