์พี่ใหญ่ขึ้นรถมาด้วย เมิ่งจิ่งโจวก็เห็นแก่หน้าตาจนลืมเพื่อน หาทางตาย บอกว่าตัวเองได้ข้อสอบจริง
พวกเขาสองคนยังปรึกษากันต่อหน้าศิษย์พี่ใหญ่ว่าจะผ่านด่านอย่างไร ดีที่ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ถือสา
ภายหลังพวกเขาถึงรู้ว่า ข้อสอบที่เมิ่งจิ่งโจวได้มาเป็นข้อสอบจริง แต่เป็นข้อสอบเมื่อยี่สิบปีก่อน
เมิ่งจิ่งโจวชี้ผู้อาวุโสที่แปด: “คือเขานี่แหละ ตอนนั้นตบอกรับรองกับข้าว่านี่เป็นข้อสอบจริง หลอกเอาหินวิเศษข้าไปตั้งเยอะ!”
ในพริบตา สายตาของศิษย์พี่ใหญ่ ลู่หยาง และเมิ่งจิ่งโจวสามคน ก็จับจ้องที่ผู้อาวุโสที่แปด
หยุนจือรู้จักนิสัยผู้อาวุโสที่แปด สงสัยว่าเป็นการกระทำของเขามานานแล้ว แค่ไม่มีหลักฐาน
ผู้อาวุโสที่แปดพูดอย่างสงบนิ่ง: “พูดแบบนั้นไม่ได้ ที่ข้าขายให้เจ้าไม่ใช่ข้อสอบจริงหรือ?”
“เจ้ารู้ไหมยี่สิบปีก่อน มีคนอยากซื้อข้อสอบนี้จากข้ากี่คน ข้ายังไม่ขายให้เลย!”
