้เซียนใช้ร่างกาย หมื่นคะแนนบำเพ็ญใช้ปุ๊บเดียว ตาไม่กะพริบ คะแนนบำเพ็ญรางวัลที่สามคนได้จากการแฝงตัวในลัทธิมารรวมกันยังแค่แปดพันห้าร้อยคะแนน
เซียนอมตะประคองกล่องสุ่มห้าสิบกล่อง เดินโซเซมาที่มุมหอ นั่งลงแกะกล่องช้าๆ จริงๆ ใช้ตาทิพย์มองทะลุก็รู้หมดแล้ว แต่เซียนอมตะรู้สึกว่าแบบนั้นจะหมดความสนุก ไม่สู้แกะทีละชิ้น
“ตุ๊กตาหมี ตุ๊กตาหมา ลูกอม กระทะใบใหญ่… นี่อะไรกัน ว่าจะมีสมบัติล้ำค่าไง?”
เซียนอมตะรู้สึกว่าตัวเองโดนหลอก ลู่หยางคิดว่าข้ารู้ว่าต้องเป็นแบบนี้ ไม่รู้ว่าเซียนอมตะโชคดี หรือคนทำกล่องสุ่มมีจิตสำนึก ถึงทำให้เซียนอมตะสุ่มได้ของดี
“ยาคืนวิญญาณ เมื่อใกล้ตาย วิญญาณออกจากร่าง กินยานี้จะเรียกวิญญาณกลับมา รักษาชีวิตไว้ได้”
ยาช่วยชีวิต แต่ไม่มีประโยชน์กับทั้งลู่หยางและเซียนอมตะ ถึงลู่หยางจะใกล้ตาย วิญญาณจะออกจากร่าง เซียนอมตะก็จับข้อเท้าเขาได้ ดึงเขากลับมา ไม่ต้องพูดถึงเซียนอมตะ ไม่มีทางที่จะใกล้ตายอยู่แล้ว
“พอใช้ได้ เก็บไว้ก่อน”
เซียนอมตะอยากเก็บเข้าแผ่นหยกประจำตัวของลู่หยางโดยสัญชาตญาณ แต่แผ่นหยกประจำตัวรู้จักวิญญาณ เซียนอมตะใช้ไม่ได้ เซียนอมตะสามารถบังคับเปิดได้ แต่ไม่จำเป็น รอคืนร่างให้ลู่หยางแล้วให้เขาเก็บเองก็ได้
“ผงทำลายศพ โรยผงบนศพ ศพจะกลายเป็นน้ำเข้มข้น ใช้น้ำชะล้าง โลกก็ไม่มีร่องรอยของคนผู้นี้อีก หมายเหตุ: ใช้ได้กับศพขั้นแก่นทองคำลงมาเท่านั้น”
หางตาลู่หยางกระตุก เตือนตัวเองซ้ำๆ ส
