ตามตำนานในช่วงต้นราชวงศ์ต้าอวี๋มีอัจฉริยะผู้หนึ่ง เขามีความเข้ากันได้กับวิชาโดยธรรมชาติ สามารถเรียนรู้วิชาใดได้อย่างรวดเร็ว พรสวรรค์ใกล้เคียงเซียน อัจฉริยะผู้นี้เติบโตเร็วเกินจินตนาการของทุกคน ใช้เวลาเร็วที่สุดเดินทางผ่านระดับที่ผู้บำเพ็ญอื่นใช้ทั้งชีวิตไล่ตาม จนถึงขั้นข้ามพิบัติ มีนามว่าราชันหมื่นวิชา
คัมภีร์โบราณบันทึกว่า ราชันหมื่นวิชาผู้นี้ตอนยังหนุ่มเคยเรียนวิชาปลูกต้นไม้ ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วยาม ก็เรียนรู้วิชาที่คนอื่นต้องใช้หลายวันหรือหลายเดือนถึงจะเรียนได้ ราชันหมื่นวิชาปลูกเมล็ดต้นหลิว หยั่งรากทันทีที่ลงดิน เติบโตเป็นต้นไม้แข็งแรง ออกดอกออกผล กลายเป็นเรื่องเล่าขานชื่นชม ชื่อเสียงตราตรึงพันปี จนถึงทุกวันนี้ เรื่องราวนี้ยังคงเล่าขานสืบต่อ
เถาเหยาเย่เปรียบเทียบราชันหมื่นวิชากับลู่หยาง รู้สึกว่าลู่หยางยังเหนือกว่า ลู่หยางใช้เวลาครึ่งชั่วยามบรรลุธรรม ใช้วิชาดาดินปลูกต้นไม้ ต้นหลิวเติบโตเร็ว ออกดอก ออกผลเป็นลู่หยางสองคน
“ศิษย์พี่ลู่ยังเก่งกว่าหน่อย”
บนต้นหลิวมีสองคน คนหนึ่งคือลู่หยาง อีกคนก็คือลู่หยาง ลู่หยางคนหนึ่งเป็นร่างแท้ อีกคนสวมเสื้อผ้าที่ทำจากใบหลิว แลกมาด้วยต้นหลิวที่ไม่มีใบเหลืออยู่เลย ใบทั้งหมดกลายเป็นเสื้อผ้าให้ร่างแยกของลู่หยางใส่
“ข้าฝึกผิดขั้นตอนไหนนะ?”
ลู่หยางพยายามหาต้นตอปัญหาไม่ลดละ ผลเหมือนเดิม หาสาเหตุไม่พบ
“ลู่หยาง เจ้ากลายเป็นคนต้นไม้แล้ว!”
เซียนอมตะร้องเสียง
